ایلام، استان: تفاوت میان نسخه‌ها

[[File:11703000-2.jpg|thumb|استان ایلام]]

از غربی‌ترین استان‌های ایران. از شمال به استان کرمانشاه، از شرق به استان لرستان، از جنوب شرقی به استان خوزستان، و از جنوب و غرب به کشور عراق محدود است. این استان سرزمینی کوهستانی و نیمه‌جنگلی است، که رشته ارتفاعات کبیرکوه سراسر آن را فراگرفته است. این رشته‌کوه از شمال غرب به سوی جنوب شرق کشیده شده است و دامنه‌های شمال شرقی آن به درّۀ رودخانۀ سیمره، مرز استان‌های ایلام و لرستان، و دامنه‌های جنوب غربی آن به طرف مرز ایران و عراق و دشت‌های پست کشور مزبور منتهی می‌شود. کبیرکوه، با ارتفاع ۲,۷۹۰ متر، بلندترین نقطۀ این استان است و کوه‌های مانشت (۲,۶۲۹ متر)، شره‌زول (۲,۰۵۰ متر)، و قلاجه (۲,۳۵۰ متر) از ارتفاعات این استان محسوب می‌شوند. کبیرکوه، استان ایلام را به دو ناحیۀ پیشکوه و پشتکوه تقسیم می‌کند و همۀ رودخانه‌های این استان، که از کبیرکوه سرچشمه می‌گیرند، به‌ سوی پیشکوه یا پشتکوه جاری می‌شوند و روی‌ هم شبکۀ زهاب‌های این استان را تشکیل می‌دهند. استان ایلام از نواحی نسبتاً پرآب ایران است. رودخانۀ سیمره، که بزرگ‌ترین و پرآب‌ترین رودخانۀ این استان است، در پیشکوه جریان دارد؛ دیگر رودخانه‌های مهم این استان عبارت‌اند از کنجان‌چم، میمه، چنگوله و دویریج، که در پشتکوه جریان دارند. اقلیم استان ایلام در ارتفاعات شرقی یا پیشکوه معتدلِ نیمه‌خشک و تا اندازه‌ای مایل به گرم و در دره‌ها و اراضی پشتکوه گرم و نیمه‌خشک است.