بنایی هروی، کمال الدین علی (هرات ـ فرارود ۹۱۸ق): تفاوت میان نسخهها
بنایی هروی، کمال الدین علی (هرات ـ فرارود ۹۱۸ق) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۳۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۶
، ۲ سال پیشبدون خلاصۀ ویرایش
DaneshGostar (بحث | مشارکتها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}ریاضیدان، معمار، ادیب، شاعر، خوشنویس، موسیقیدان نظری و خواننده ایرانی. در جوانی چندی نزد امیرعلیشیر نوایی خدمت کرد، اما چون هزلگو و شوخطبع بود، امیر از او رنجید و ناگزیر به شیراز رفت و مرید شیخ شمسالدین محمد لاهیجی پیشوای صوفیان نوربخشیه شد و اشعاری در ستایش او گفت. سپس در تبریز به دربار یعقوب آققویونلو پیوست و مثنوی ''باغ ارم'' يا ''بهرام و بهروز'' (۱۳۵۱ش) را به او پیشکش کرد. بنایی ستایشگر فرخیسار شروانشاه، علیمیرزا و سلطان بدیعالزمان میرزای تیموری نیز بود. او قصیدهای بهنام «مجمعالغرایب» به گویش هِرَوی در ستایش علیمیرزای تیموری دارد. در دربار شیبکخان سمت ملکالشعرایی یافت. پس از قتل شیبکخان بهدست شاه اسماعیل صفوی در ۹۱۶ق، به فرارود گریخت. سرانجام در قتلعام عمومی آن سامان بهدست یاراحمد | }}ریاضیدان، معمار، ادیب، شاعر، خوشنویس، موسیقیدان نظری و خواننده ایرانی. در جوانی چندی نزد امیرعلیشیر نوایی خدمت کرد، اما چون هزلگو و شوخطبع بود، امیر از او رنجید و ناگزیر به [[شیراز، شهر|شیراز]] رفت و مرید شیخ شمسالدین محمد لاهیجی پیشوای صوفیان نوربخشیه شد و اشعاری در ستایش او گفت. سپس در [[تبریز، شهر|تبریز]] به دربار یعقوب آققویونلو پیوست و مثنوی ''باغ ارم'' يا ''بهرام و بهروز'' (۱۳۵۱ش) را به او پیشکش کرد. بنایی ستایشگر [[فرخ یسار|فرخیسار]] شروانشاه، علیمیرزا و سلطان بدیعالزمان میرزای تیموری نیز بود. او قصیدهای بهنام «مجمعالغرایب» به گویش هِرَوی در ستایش علیمیرزای تیموری دارد. در دربار شیبکخان سمت ملکالشعرایی یافت. پس از قتل شیبکخان بهدست [[اسماعیل صفوی دوم|شاه اسماعیل صفوی]] در ۹۱۶ق، به فرارود گریخت. سرانجام در قتلعام عمومی آن سامان بهدست [[یاراحمد اصفهانی]]، وزیر شاه اسماعیل، کشته شد. در پایان زندگی حالی تخلص میکرد. از استادان نظیرهسازی است و اشعاری به پیروی و در پاسخ به [[سعدی، مصلح الدین (شیراز ح ۶۰۶ـ ح ۶۹۱ق)|سعدی]] و [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]] سروده است. ''دیوان اشعار'' بنایی ۹هزار بیت دارد. منظومۀ ''شیبانینامه'' در فتوحات و مناقب محمدخان شیبانی و ''رسالهای در موسیقی'' (چاپ ۱۳۶۸ش) از دیگر آثار اوست. | ||
<br><!--12327800--> | <br><!--12327800--> | ||
[[رده:ادبیات فارسی]] | [[رده:ادبیات فارسی]] | ||