پرش به محتوا

آقا نجفی اصفهانی، محمدتقی (اصفهان ۱۲۶۲ـ۱۳۳۲ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
آقا نجفیِ‌ اصفهانی‌، محمّدتقی‌ (اصفهان ۱۲۶۲ـ۱۳۳۲ق)  Agha Najafi Esfahani, Mohammad Taghi
آقا نجفی اصفهانی‌، محمدتقی‌ (اصفهان ۱۲۶۲ـ۱۳۳۲ق)  Agha Najafi Esfahani, Mohammad Taghi


<br />{{جعبه زندگینامه
<br />{{جعبه زندگینامه
|عنوان =محمدتقی آقا نجفی اصفهانی  
|عنوان =محمدتقی آقا نجفی اصفهانی  
|نام =
|نام =Agha Najafi Esfahani, Mohammad Taghi
|نام دیگر=
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام اصلی=
خط ۲۰: خط ۲۰:
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =الاجتهاد و التقلید؛ اسرار الشریعه
|آثار =الاجتهاد و التقلید؛ اسرار الآیات؛ اسرار الاَحکام‌؛ اسرار الشریعه؛‌ بحر الحقایق
|خویشاوندان سرشناس =شیخ محمدباقر (پدر)، شیخ محمدتقی رازی (جد)
|خویشاوندان سرشناس =شیخ محمدباقر (پدر)، شیخ محمدتقی رازی (جد)
|گروه مقاله =دین اسلام
|گروه مقاله =دین اسلام
خط ۳۰: خط ۳۰:
}}[[File:10151500.jpg|thumb|محمدتقی آقا نجفی اصفهانی]]
}}[[File:10151500.jpg|thumb|محمدتقی آقا نجفی اصفهانی]]


مجتهد ایرانی‌. فرزند شیخ‌ محمدباقر و از نوادگان شیخ محمدتقی رازی، صاحب ''هدایة‌المسترشدین''، بود. نیاهای او از مردم اَیْوانِکَی ورامین بودند. او نخست نزد پدرش‌ در اصفهان، که از عالمان روزگار خود بود، و سپس در‌ نجف‌ نزد عالمانی چون میرزا محمدحسن‌ شیرازی‌ و شیخ مهدی کاشِف‌الغِطاء و شیخ راضی نجفی درس خواند و به درجۀ‌ اجتهاد رسید. آن‌گاه به‌ زادگاهش بازگشت‌ و در زمان‌ حیات‌ پدر مرجعیت‌ عام‌ یافت‌. قدرت‌ حافظه‌، نکته‌گویی‌، سخاوت‌ و شجاعت او را‌ ستوده‌اند. وی‌ همواره با ظِلُ‌السُّلطان‌، حاکم اصفهان، درگیر‌ بود‌. آقا نجفی‌ در ۱۳۱۵ق درپی‌‌ درخواست‌ «انجمن‌ شرقی‌»، حکم‌ تحریم‌ کالاهای‌ فرنگی‌ را در اصفهان‌ صادر کرد. برای جلوگیری از دامنۀ نفوذ و نیز بی‌باکی او در اجرای حدود شرعی، یک‌بار به‌ فرمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین‌ شاه‌ قاجار]] و بار دیگر در ۱۳۲۱ق به‌ فرمان [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین‌ شاه‌ قاجار]] به‌ تهران‌ احضار شد، اما هر دوبار، از بیم توسعۀ نفوذش در پایتخت، او را به اصفهان بازگرداندند. آقا نجفی‌ در جنبش‌ تنباکو از آغازگران این‌ مبارزه‌ بود.  
مجتهد ایرانی‌. فرزند شیخ‌ محمدباقر و از نوادگان شیخ محمدتقی رازی، صاحب ''[[هدایه المسترشدین|هدایة‌المسترشدین]]''، بود. نیاهای او از مردم اَیْوانِکَی [[ورامین، شهر|ورامین]] بودند. او نخست نزد پدرش‌ در [[اصفهان، شهر|اصفهان]]، که از عالمان روزگار خود بود، و سپس در‌ [[نجف|نجف‌]] نزد عالمانی چون میرزا محمدحسن شیرازی و شیخ مهدی کاشِف‌الغِطاء و شیخ راضی نجفی درس خواند و به درجۀ‌ اجتهاد رسید. آن‌گاه به‌ زادگاهش بازگشت‌ و در زمان‌ حیات‌ پدر مرجعیت‌ عام‌ یافت‌. قدرت‌ حافظه‌، نکته‌گویی‌، سخاوت‌ و شجاعت او را‌ ستوده‌اند. وی‌ همواره با [[ظل السلطان، مسعود میرزا (۱۲۶۶ـ۱۳۳۶ق)|ظِلُ‌السُّلطان‌]]، حاکم اصفهان، درگیر‌ بود‌. آقا نجفی‌ در ۱۳۱۵ق درپی‌‌ درخواست‌ «انجمن شرقی»، حکم‌ تحریم‌ کالاهای فرنگی را در اصفهان‌ صادر کرد. برای جلوگیری از دامنۀ نفوذ و نیز بی‌باکی او در اجرای حدود شرعی، یک‌بار به‌ فرمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین‌ شاه‌ قاجار]] و بار دیگر در ۱۳۲۱ق به‌ فرمان [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین‌ شاه‌ قاجار]] به‌ [[تهران، شهر|تهران‌]] احضار شد، اما هر دوبار، از بیم توسعۀ نفوذش در پایتخت، او را به اصفهان بازگرداندند. آقا نجفی‌ در جنبش تنباکو از آغازگران این‌ مبارزه‌ بود.  


از‌ آثار اوست‌: ''الاجتهادُ و التَّقلید''؛ ''اسرارُ الآیات''؛ ''اسرارُ الْاَحکام''‌؛ ''اسرارُ الشَّریعه''؛‌ ''بَحرُ الْحَقایق''.
از‌ آثار اوست‌: ''الاجتهادُ و التَّقلید''؛ ''اسرارُ الآیات''؛ ''اسرارُ الْاَحکام''‌؛ ''اسرارُ الشَّریعه''؛‌ ''بَحرُ الْحَقایق''.
سرویراستار، ویراستار
۳۷٬۶۲۰

ویرایش