کرایسلر، فریتس (۱۸۷۵ـ۱۹۶۲): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=فریتس کرایسلر|نام=Fritz Kreisler|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۷۵م|تاریخ مرگ=۱۹۶۲م|دوره زندگی=|ملیت=اتریشی|محل زندگی=امریکا|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار وین زیرنظر یوزف هلمسبرگر و ژاک اوبر، و در کنسرواتوار پاریس زیرنظر ژوزف ماسار و لئو دلیب

۱۸۸۹ اتریش، پزشکی|شغل و تخصص اصلی=نوازنده ویولن‌ و آهنگ‌ساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=یک کوآرتت زهی، اپرت شکوفه‌های سیب (۱۹۱۹)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

کرایسلر، فریتس (۱۸۷۵ـ۱۹۶۲)(Kreisler, Fritz)<br/> [[ویولن|ویولن‌]]<nowiki/>نواز و آهنگ‌ساز اتریشی. از ۱۹۴۳ شهروند [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] شد. دستاورد پربار او از آثاری که در اوایل قرن ۲۰ ضبط کرد، معرفی آثار کلاسیک فراوانی از استادان قدیم به طیف گسترده‌ای از مخاطبان را در پی داشت، همچون [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)|یوهان سباستین باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref> و [[کوپرن، فرانسوای کبیر (۱۶۶۸ـ۱۷۳۳)|فرانسوآ کوپرَن]]<ref>François Couperin</ref> و نیز آهنگ‌سازان مدرنی همچون [[فایا، مانویل د (۱۸۷۶ـ۱۹۴۶)|مانوئل دِ فایا]]<ref> Manuel de Falla</ref> و [[راخمانینوف، سرگی (۱۸۷۳ـ۱۹۴۳)|سرگی راخمانینوف]]<ref> Sergei Rachmaninov</ref>؛ قطعه‌های رُمانتیک فراوانی نیز به سبک کلاسیک‌ها، اغلب با نامی مستعار، ساخت و ضبط کرد. در ۱۹۱۰ نخستین اجرای ''کنسرتوی ویولن''<ref> ''Violin Concerto''</ref> اثر [[الگار، ادوارد (۱۸۵۷ـ۱۹۴۳)|ادوارد اِلگار]]<ref> Edward Elgar</ref> را ارائه داد، که خود آهنگ‌ساز به او تقدیم کرده بود. کرایسلر ابتدا در ۷‌سالگی وارد صحنۀ کنسرت شد. در کنسرواتوار وین<ref> Vienna Conservatory</ref> زیرنظر یوزف هلمسبرگر<ref> Joseph Hellmesberger</ref> و ژاک اوبر<ref> Jacques Auber </ref>، و در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory </ref> زیرنظر ژوزف ماسار<ref>Joseph Massart </ref> و [[دلیب، لیو (۱۸۳۶ـ۱۸۹۱)|لئو دلیب]]<ref>Léo Delibes</ref> تحصیل کرد، و در ۱۲‌سالگی برندۀ مدال طلا شد. در ۱۸۸۹ از امریکا به [[اتریش]] بازگشت تا پزشکی بخواند. پس از خدمت نظام و یک دوره مطالعۀ فشرده، بار دیگر در ۱۸۹۹ در مقام تک‌نواز در [[برلین]] به‌روی صحنه رفت. در ۱۹۱۴ پس از سه ماه خدمت در ارتش اتریش به‌سبب جراحت مرخص شد و به امریکا بازگشت، و بالاخره در این کشور مستقر شد. گشت‌های هنری مداومی در اروپا داشت و نخستین اجرای کنسرتوی ویولن اِلگار را (۱۰ نوامبر ۱۹۱۰) ارائه داد. شهرت او بیشتر به‌سبب اجراهای پرتفصیل و از لحاظ عاطفی وفادارانه‌اش از کنسرتو ویولن‌های [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)|برامس]]<ref> Brahms</ref> و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)|بتهوون]] است. ساخته‌های او عبارت‌اند از یک [[کوآرتت زهی]]، اپرت ''شکوفه‌های سیب''<ref> ''Apple Blossoms''