تلمان، گئورگ فیلیپ: تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه

|باشگاه =

}}

آهنگ‌ساز آلمانی، ارگ‌نواز، و رهبر ارکستر‌ دوران‌ باروک<ref>baroque</ref>. مشهورترین آهنگ‌ساز آلمانی‌ روزگار خود بود و شهرتش‌ در آن‌ زمان‌ از آوازۀ‌ یوهان‌ سباستیان‌ باخ‌<ref>John Sebastian Bach</ref> بسیار فراتر می‌رفت‌. دستاورد پربار او در زمینۀ‌ ساخت‌ کنسرتو برای‌ سازهای‌ قدیمی‌ و جدید، مثل‌ ویولن‌<ref>violin </ref>، ویولا دا گامبا<ref>viola da gamba</ref>، ریکوردر<ref>recorder </ref>، فلوت‌<ref>flute </ref>، اُبوآ<ref>oboe </ref>، ترومپت‌<ref>trumpet </ref>، هورن‌<ref>horn </ref>، و فاگوت‌<ref>bassoon </ref>، نشان‌دهندۀ‌ کاوشی‌ روشمند و باریک‌بینانه‌ در هم‌نوایی‌های‌ تونال‌ و ساختار ارکستر جدید باروکی‌ است‌، پژوهشی‌ که‌ توجه‌ فراوان‌ باخ‌ را جلب کرد‌. سایر آثار او عبارت‌اند از ۲۵ اپرا، کانتات‌های‌ مذهبی‌ متعدد، و فانتزی‌های‌ سازی‌. تلمان‌ در ماگد‌بورگ‌<ref>Magdeburg </ref> به‌دنیا آمد و در آن‌ شهر و نیز در هیلدِسهایم<ref>Hildesheim </ref> تحصیل‌ کرد. سپس‌ برای‌ تحصیل‌ حقوق‌ به‌ دانشگاه‌ لایپزیگ<ref>Leipzig University </ref> رفت‌ و ظاهراً بیشتر معلوماتش‌ در زمینۀ‌ موسیقی،‌ خودآموخته‌ بود. در لایپزیگ یک‌ کُلِِّگیوم‌ موزیکوم<ref>Collegium musicum</ref> دانشجویی‌ تأسیس کرد و در ۱۷۰۴ ارگ‌نواز کلیسای‌ جدید<ref>New Church</ref> (قدیس متی<ref>St Mathew</ref>) شد، اما همان‌ سال‌ به‌ زُراو<ref>Sorau </ref> رفت‌ تا رهبر موسیقی<ref>kapellmeister </ref> کُنت‌ پرومنیتس<ref>Count Promnitz</ref> شود. از ۱۷۰۸ تا ۱۷۱۲ که‌ در خدمت‌ دربار آیزناخ‌<ref>Eisenach </ref> به‌سر می‌برد (از ۱۷۰۹ کاپلمایستر بود)، در شهر نزدیک‌ وایمار<ref>Weimar </ref> با یوهان‌ سباستیان‌ باخ‌ آشنایی‌ پیدا کرد. سپس‌ در فرانکفورت‌ مشغول‌ کار شد تا ۱۷۲۱ که‌ در سمت کانتور (رهبر آواز) به استخدام‌ یوهانویم‌<ref>Johanneum </ref> (مدرسۀ‌ لاتین‌ یوحنا<ref>Johanneum Lateinschule</ref>، تأسیس‌شده‌ در قرن‌ ۱۶‌) درآمد و سرپرست‌ موسیقی‌ ارکستر شهرداری‌ در هامبورگ‌ شد، و تا پایان‌ عمر در آن‌ شهر ماند. در ۱۷۲۲ سمَت‌ کانتور<ref>cantor </ref> (رهبر آواز) کلیسای‌ سن‌ توماس<ref>St Thomas</ref>، لایپزیگ را نپذیرفت‌ و باخ‌ به‌جای‌ او استخدام‌ شد. شهرت‌ تلمان‌ به‌سبب دستاورد عظیم‌ اوست‌، هرچند برخی‌ از آثار سازی‌ وی یکنواخت‌ به‌نظر می‌رسند و سفارشی ساخته‌ شده‌اند. جذاب‌ترین‌ آثار او را اغلب‌ در میان‌ ساخته‌های‌ آوازی‌اش‌ می‌توان‌ یافت‌، به‌خصوص‌ اپرا<ref>opera </ref>ها، اوراتوریو<ref>oratorio </ref>ها، و کانتات‌<ref>cantata </ref>ها. ازجمله‌ آثار اوست: '''اپرا''' حدود ۴۵ اپرا، شامل ''سقراط‌ صبور''<ref>''Der geduldige Socrates''</ref> (۱۷۲۱)، ''دامون‌ عاشق‌ تجددمآب''<ref>''Der neumodische Liebhaber Damon''</ref> (۱۷۲۴)، ''می‌ری‌وایس''<ref>''Miriways'' </ref> (۱۷۲۸)، ''پیمپینونه''<ref>''Pimpinone'' </ref> (۱۷۲۵)، ''اِما و اِگین‌هارد''<ref>''Emma and Eginhard''</ref> (۱۷۲۸). '''کُرال‌ اوراتوریوها'''، ازجمله‌''اوقات‌ روز''<ref>''Die Tageszeiten''</ref>، ''رستاخیز و عروج‌ مسیح''<ref>''Die Auferstehung und Himmelfahrt Christi''</ref> (۱۷۶۰)، ''روز داوری''<ref>''Der Tag des Gerichts''</ref> (۱۷۶۲)؛ '''اوراتوریوهای‌ پاسیونی‌''' (بروکِس<ref>Brockes </ref> و راملِر<ref>Ramler </ref>). ارکستری‌ و مجلسی‌ مقدار بسیار زیادی‌ موسیقی‌ سازی‌، شامل‌ مجموعۀ‌ تافِلموزیک‌ (موسیقیِ میز)<ref>Musique de table</ref> (هامبورگ‌، ۱۷۳۳).