لارسون، لارس ـ اریک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}} | }} | ||
[[پرونده: | [[پرونده:Larsson, Lars-Erik.jpg|بندانگشتی|لارس اریک لارسون]] | ||
آهنگساز، رهبر ارکستر و منتقد سوئدی. آثار او مجموعۀ متنوعی بین سبکهای سنتی و امروزینتر را تشکیل میدهند. مثلاً دَه قطعۀ پیانویی دوصدایی (1932) نظام دوازدهنتی را به موسیقی سوئد معرفی کرد، درحالیکه سینفونیتّا، که همان سال ساخته شد، سبکی کنترپوآنی و نوباروکی دارد. بااینحال، باوجود دوگانگی در آثار، خصوصیت شاخصی که موجب همبستگی موسیقی لارسون میشود استعداد او در تغزلگرایی است. لارسون در آکادمی سلطنتی موسیقی در | آهنگساز، رهبر ارکستر و منتقد سوئدی. آثار او مجموعۀ متنوعی بین سبکهای سنتی و امروزینتر را تشکیل میدهند. مثلاً دَه قطعۀ پیانویی دوصدایی (1932) نظام دوازدهنتی را به موسیقی سوئد معرفی کرد، درحالیکه سینفونیتّا، که همان سال ساخته شد، سبکی کنترپوآنی و نوباروکی دارد. بااینحال، باوجود دوگانگی در آثار، خصوصیت شاخصی که موجب همبستگی موسیقی لارسون میشود استعداد او در تغزلگرایی است. لارسون در آکادمی سلطنتی موسیقی در [[استکهلم، شهر|استکهلم]]، و بعدها در لایپتسیگِ [[آلمان|آلمان]] و [[وین|وین]] تحصیل کرد و در این شهر شاگرد [[برگ، آلبان (۱۸۸۵ـ۱۹۳۵)|آلبان برگ]] بود. از 1937 تا 1954 از رهبران ارکستر رادیو سوئد، از 1947 تا 1959 استاد آهنگسازی در کنسرواتوار استکهلم، و از 1961 تا 1966 سرپرست موسیقی دانشگاه اوپسالا بود. از جمله آثار او: صحنۀ اپرای شاهزاده خانم قبرس (1937)؛ موسیقی صحنهای برای نمایشنامۀ حکایت زمستانی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|شکسپیر]]. ارکستری سه سمفونی (1927ـ1945)؛ دو اوورتور کنسرتی؛ سوییت تغزلی برای ارکستر؛ سینفونیتّا برای سازهای زهی (1932)؛ دیورتیمِنتو برای ارکستر مجلسی و کنسرتوی ساکسوفون. | ||
[[رده:موسیقی]] | [[رده:موسیقی]] | ||
[[رده:کلاسیک جهان]] | [[رده:کلاسیک جهان]] | ||