مک داوئل، ادوارد: تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=اِدوارد مَک‌داوئِل|نام=Edward MacDowell|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۶۰م|تاریخ مرگ=۱۹۰۸م|دوره زندگی=|ملیت=امریکایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز رُمانتیک|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}مَک‌داوئِل، اِدوارد (۱۸۶۰ـ۱۹۰۸)(MacDowell, Edward)<br/> [[File:38377100.jpg|thumb|مَکْ‌داوئِل، اِدْوارْد]]

 

آهنگ‌ساز رُمانتیک امریکایی. موسیقی او اساساً اروپایی ـ رُمانتیک است، اما در آثاری همچون ''سوییت سرخ‌پوستی<ref>Indian Suite</ref>'' (۱۸۹۵) از عناصر ساختاری ملی‌گرایانۀ امریکایی نیز بهره گرفته است. بهترین آثار او قطعه‌های پیانوی کوتاه و تغزلی‌اش است که نمونه‌ای از آن‌ها عبارت‌اند از «''به یک گل سرخ وحشی<ref>To a Wild Rose</ref>''» از مجموعۀ ''طرح‌های سرزمین جنگلی<ref>Woodland Sketches</ref>'' (۱۸۹۶). از محبوب‌ترین آهنگ‌سازان امریکایی دوران خود برشمرده می‌شد، و در آثار بلند‌پروازانه‌ای همچون ''کنسرتوی پیانو شمارۀ ۲''‌<ref>Piano Concerto No. 2</ref> (۱۸۸۹)، و در قطعه‌های خانگی برای پیانو موفق بود. مک‌داوئل در نیویورک به‌دنیا آمد. پس از فراگیری پیانو در خانه، در ۱۸۷۶ به کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatory</ref> رفت و در آن‌جا به تحصیل پیانو زیرنظر مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> و فراگیری موسیقی نظری از ساوار<ref>Savard </ref> پرداخت. پس از آن در ۱۸۷۸ با لوئیس اِلِرت<ref>Louis Ehlert</ref> در ویسبادن<ref>Wiesbaden </ref> کار کرد و سال بعد وارد کنسرواتوار فرانکفورت<ref>Frankfurt Conservatory</ref> شد و از راف<ref>Raff </ref> آهنگ‌سازی آموخت. در ۱۸۸۱ استاد پیانوی کنسرواتوار دارمشتات<ref>Darmstadt Conservatory</ref> شد و در ۱۸۸۲ به دعوت لیست<ref>Liszt </ref> نخستین کنسرتوی پیانوی خود را در زوریخ اجرا کرد. در ۱۸۸۸ پس از بازگشت به امریکا در بوستون، ماساچوست<ref>Massachusetts </ref>، اقامت و کار کرد و بعد سرپرستی بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را برعهده گرفت (۱۸۹۶ـ۱۹۰۴)، و دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> نیز یک دکترای افتخاری در موسیقی به او اعطا کرد. در ۱۹۰۴ علایم بیماری روانی در او بروز کرد و با صدماتی که به‌بار آورد بالاخره مرگ او را موجب شد. بیوۀ او در مزرعه‌شان در پیتسبورگ، نیوهمپشر<ref>New Hampshire </ref>، جمعیت مک‌داوئل<ref>MacDowell Colony</ref> را بنیاد گذاشت تا اقامتگاهی تابستانی برای هنرمندان عرصه‌های گوناگون باشد. ازجمله آثار اوست: ارکستری پوئم سمفونیک‌های ''هملت و اوفیلیا<ref>Hamlet and Ophelia</ref>'' (از روی شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ۱۸۸۵)، ''لانسلوت و اِلِین<ref>Lancelot and Elaine</ref>''، ''لامیا<ref>Lamia </ref>'' (از روی کیتس<ref>Keats</ref>، ۱۸۸۹). پیانو ۲۶ اپوس از آثار مخصوص تک‌نوازی پیانو، شامل چهار سونات، دو سوییت مدرن، ۲۴ اتود، ''قطعه‌های دریایی<ref>Sea Pieces</ref>''، ''حکایت‌های کنار آتش<ref>Fireside Tales</ref>''، مناظر نیوانگلند<ref>New England Idylls</ref>، همچنین دو کتاب ''تمرین‌های تکنیکی''.