راین ـ ماین ـ دانوب، آبراه: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>) آبراهی مصنوعی در ایالت باواریا<ref>Bavaria</ref> در جنوب آلمان (تکمیل در ۱۹۹۲). بخشی از این آبراه که رودهای ماین و دانوب را به‌هم وصل می‌کند ۱۷۱ کیلومتر طول دارد، اما طول کل آبراه از محل تلاقی رودهای ماین و راین تا رود دانوب در پاسائو<ref> Passau </ref> ۶۷۷ کیلومتر است. آبراه مزبور دریای شمال<ref>North Sea</ref> را به دریای سیاه<ref> Black Sea</ref> متصل می‌کند و از چندین کشور اروپایی می‌گذرد. این آبراه شانزده آب‌بند دارد و حداکثر ارتفاع آن در جنوب نورمبرگ<ref> Nuremberg </ref> در آلپ‌های سوابیا<ref>Swabian Alps </ref> به ۴۰۶ متر می‌رسد. در ۷۹۳‌م به‌دستور شارلمانی<ref>Charlemagne</ref>، پادشاه فرانک‌ها، کانالی بین دو رود ماین و دانوب حفر شد، اما بارش شدید باران از ادامه کار جلوگیری کرد. در زمان حکومت لودویگ اول<ref> Ludwig I </ref> (۱۸۳۷) کار احداث کانال بین بامبرگ<ref>Bamberg </ref>&nbsp;و کلهایم<ref>Kelheim </ref> ادامه یافت. از کانال لودویگ<ref>Ludwig Canal</ref> تا زمان جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد. در ۱۹۲۱، با موافقت دولت آلمان و ایالت باواریا شرکتی جهت طولانی‌تر کردن آبراه ماین ـ دانوب تشکیل شد؛ بخش عمده عملیات ساخت کانال بین ۱۹۲۲ و ۱۹۶۰ صورت گرفت.