پولانک، فرانسیس (۱۸۹۹ـ۱۹۶۳): تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:Poulenc, Francis1.jpg|بندانگشتی|فرانسیس پولانک]]

آهنگ‌ساز و [[پیانو]]<nowiki/>نواز فرانسوی. آهنگ‌ساز خودآموختۀ آثاری کمیک و بی‌پروا بود و از اعضای گروه آهنگ‌سازان فرانسوی معروف به ''گروه شش''<ref>''Les Six''</ref> برشمرده می‌شد. ازجمله آثار فراوان اوست: اپراهای ''پستان‌های تیرزیاس''<ref>''Les Mamelles de Tirésias/The Breasts of Tiresias'' </ref> (۱۹۴۷) و ''گفت‌وگوی راهبان کَرمَلی''<ref>''Dialogues des Carmélites/Dialogues of the Carmelites'' </ref> (۱۹۵۷)، و بالۀ ''گوزن‌ها''<ref>''Les Biches/The little Darlings'' </ref> (۱۹۲۳). پولانک در [[پاریس، شهر|پاریس]] به‌دنیا آمد. تحصیلات کلاسیک معمول را طی کرد. در ۱۹۱۸ که برای خدمت نظام در جنگ فراخوانده شد یکی دو اثر متأثر از [[ساتی ، اریک (۱۸۶۶ـ۱۹۲۵)|اریک ساتی]]<ref>Erik Satie</ref> را ساخته بود، و پس از مرخصی از خدمت، همراه با [[اوریک، ژرژ (۱۸۹۹ـ۱۹۸۳)|اوریک]]<ref> Auric </ref>، دورِه<ref>Durey </ref>، هونِگِر<ref>Honegger </ref>، [[میو، داریوس (۱۸۹۲ـ۱۹۷۴)|میّو]]<ref>Milhaud</ref>، و تایْفِر<ref> Tailleferre</ref> «گروه شش» را تشکیل داد و بدین ترتیب مدتی زیر نفوذ [[کوکتو، ژان (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)|ژان کوکتو]]<ref>Jean Cocteau </ref> قرار گرفت، که این موضوع بیش از همه در سه ترانۀ ''کوکاردها''<ref>''Cocardes'' </ref> (۱۹۱۹) آشکار است. درپی سفارشی از جانب دیاگیلف<ref>Diaghilev </ref> بالۀ ''گوزن‌ها'' را نوشت که از درخشش نئوکلاسیک [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)|استراوینسکی]]<ref>''Stravinsky'' </ref> تأثیر پذیرفته بود. اما شوخ‌طبعی، جذابیت، و خیال‌بافی خاص پولانک را نیز در‌خود دارد. خصوصیت‌های مشابهی نیز در توالی بزرگ ترانه‌های (۱۹۱۹ـ۱۹۶۰) او یافت می‌شوند، که بر اشعار [[آپولینر، گیوم (۱۸۸۰ـ ۱۹۱۸)|آپولینر]]<ref>Apollinaire </ref>، [[رونسار، پیر دو (۱۵۲۴ـ۱۵۸۵)|رونسار]]<ref>Ronsard</ref>، [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)|الوآر]]<ref> Eluard </ref>، کولِت<ref>Colette </ref>، و ویلمورَن<ref>Vilmorin </ref> ساخته شده‌اند. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای مونو درام ''صدای انسانی''<ref>''La voix humaine'' </ref> (۱۹۵۹). کُرال کانتات ''هیبت انسانی''<ref>''Figure humaine'' </ref> (پل الوآر)؛ ''گلوریا''<ref>''Gloria'' </ref> (۱۹۵۹). ارکستری ''کنسرت روستایی''<ref>''Concert Champêtre'' </ref> برای [[هارپسیکورد]] و ارکستر (۱۹۲۸)، کنسرتوی پیانو (۱۹۴۹). موسیقی مجلسی آثار زیادی برای سازهای بادی، شامل تریو برای [[ابوآ|اُبوآ]]، [[فاگوت]]، و پیانو (۱۹۲۶). پیانو ''حرکت‌های دایم''<ref>''Mouvements perpétuels'' </ref> (۱۹۱۸)، ''نکتورن‌ها''<ref>''Nocturnes''</ref> (۱۹۲۹ـ۱۹۳۸). ترانه‌ها ''یک‌ روزی، یک شبی''<ref>''Tel jour telle nuit'' </ref> (۱۹۳۷)، ''نامزدی محض خنده''<ref>''Fiançailles pour rire''</ref> (۱۹۳۹).