پرش به محتوا

ابراهیم خلیل خان جوانشیر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابراهیم خلیل خان جوانشیر|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=۱۲۲۱ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=حاکم قراباغ|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=پناه‌خان (پدر)|گروه مقاله=تاریخ ایران|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}


ابراهیم‌ خلیل‌خانِ‌ جوانشیر (  ـ۱۲۲۱ق)<br>
ابراهیم‌ خلیل‌خانِ‌ جوانشیر (  ـ۱۲۲۱ق)<br>
<p>حاکم [[قراباغ]] در دورۀ [[آقا محمدخان قاجار]]. گویا لقب «خانی» و حکومت بر قراباغ را در ۱۱۷۶‌ق [[کریم خان زند|کریم‌خان زند]] به پاس خدمات پدرش، پناه‌خان، به او داده بود. او، که داعیۀ استقلال‌طلبی در حوزۀ حکمرانی خود داشت، پس از مرگ کریم‌خان، پیوسته با آقا محمدخان قاجار در تعقیب و گریز بود و گاهی نیز تقدیم هدایای او در مقام عذرخواهی مؤثر می‌افتاد. سرانجام، سازش ابراهیم با روس‌ها خشم شاه قاجار را برانگیخت؛ از این‌رو، ابراهیم‌خان در ۱۲۱۱‌ق به داغستان گریخت و قلعه و خزائن و اموال او را آقا محمدخان به غنیمت گرفت. پس از قتل آقا محمدخان، که در قلمرو ابراهیم و در همان سال روی داد، وی از فرصت استفاده کرد و به مقر خود بازگشت. برای عادی‌شدن روابط با [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی‌شاه]]، پیکر شاه مقتول را با احترام به تهران فرستاد و خود همچنان حاکم قراباغ باقی ماند، اما اتحاد او با روس‌ها و قدرت روزافزون وی سبب شد تا در ۱۲۲۰‌ق [[عباس میرزا قاجار|عباس‌میرزا]]، ولیعهد، برای سرکوب وی و دیگر آشوبگران داخلی به آذربایجان رود و حمله‌ای همه‌جانبه را علیه وی و روس‌ها ترتیب دهد. ابراهیم که نیروی حکومت را همه‌جانبه و احتمال کمک روس‌ها را منتفی می‌دید، در نامه‌ای از فتحعلی‌شاه پوزش خواست و به او قول مساعدت در جنگ با روس‌ها داد. این خبر را نوه‌اش، جعفرقلی‌خان که جانشینی نیای خود را در سر داشت، به روس‌ها رسانید و خود، در رأس دسته‌ای از سپاهیان روسی، ابراهیم را به‌قتل رساند.</p>
<p>حاکم [[قراباغ]] در دورۀ [[آقا محمدخان قاجار]]. گویا لقب «خانی» و حکومت بر قراباغ را در ۱۱۷۶‌ق [[کریم خان زند|کریم‌خان زند]] به پاس خدمات پدرش، پناه‌خان، به او داده بود. او، که داعیۀ استقلال‌طلبی در حوزۀ حکمرانی خود داشت، پس از مرگ کریم‌خان، پیوسته با آقا محمدخان قاجار در تعقیب و گریز بود و گاهی نیز تقدیم هدایای او در مقام عذرخواهی مؤثر می‌افتاد. سرانجام، سازش ابراهیم با [[روس|روس‌]]<nowiki/>ها خشم شاه [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] را برانگیخت؛ از این‌رو، ابراهیم‌خان در ۱۲۱۱‌ق به [[داغستان]] گریخت و قلعه و خزائن و اموال او را آقا محمدخان به غنیمت گرفت. پس از قتل آقا محمدخان، که در قلمرو ابراهیم و در همان سال روی داد، وی از فرصت استفاده کرد و به مقر خود بازگشت. برای عادی‌شدن روابط با [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی‌شاه]]، پیکر شاه مقتول را با احترام به [[تهران، شهر|تهران]] فرستاد و خود همچنان حاکم قراباغ باقی ماند، اما اتحاد او با روس‌ها و قدرت روزافزون وی سبب شد تا در ۱۲۲۰‌ق [[عباس میرزا قاجار|عباس‌میرزا]]، ولیعهد، برای سرکوب وی و دیگر آشوبگران داخلی به [[آذربایجان، جمهوری|آذربایجان]] رود و حمله‌ای همه‌جانبه را علیه وی و روس‌ها ترتیب دهد. ابراهیم که نیروی حکومت را همه‌جانبه و احتمال کمک روس‌ها را منتفی می‌دید، در نامه‌ای از فتحعلی‌شاه پوزش خواست و به او قول مساعدت در جنگ با روس‌ها داد. این خبر را نوه‌اش، جعفرقلی‌خان که جانشینی نیای خود را در سر داشت، به روس‌ها رسانید و خود، در رأس دسته‌ای از سپاهیان روسی، ابراهیم را به‌قتل رساند.</p>
<br><!--11009800-->
<br><!--11009800-->
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:دورۀ قاجار]]
[[رده:دورۀ قاجار]]
۴۷٬۹۱۲

ویرایش