بیکر، جوزفین (۱۹۰۶ـ۱۹۷۵): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>) رقصنده و نمایشگر سیاه‌پوست امریکایی. با نمایش‌های جسورانه‌اش که شامل رقص‌های پرتحرک، شکسته‌خوانی، و اجرا با لباس‌های اندک بود، به‌شهرت جهانی رسید. در ۱۹۲۵ در تئاتر فولی‌برژر<ref>Folies Bergère </ref> [[پاریس، شهر|پاریس]] به‌روی صحنه رفت و با اقبال فراوان در [[فرانسه]] روبه‌رو شد و در ۱۹۳۷ به تابعیت آن کشور درآمد. سال‌ها [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] را تحریم کرد و از پذیرش شهروندی درجۀ دومی که در این کشور به امریکایی‌های افریقایی‌تبار اعطا می‌شد، سر باز زد. پس از بازگشت به امریکا در دهۀ ۱۹۵۰، برای برابری نژادی به مبارزه پرداخت و تئاترها و کاباره‌های بسیاری را وادار به نفی تبعیض کرد. در راهپیمایی ۱۹۶۳ در [[واشینگتن (امریکا)|واشینگتن]] در پای لینکلن مموریال (بنای یادبود [[لینکلن، آبراهام (۱۸۰۹ـ ۱۸۶۵)|لینکلن]])<ref>Lincoln Memorial </ref> برای تظاهرکنندگان سخنرانی کرد. در جنگ جهانی دوم، خانم بیکر به‌همکاری با جنبش مقاومت فرانسه<ref>French Resistance Movement</ref> پرداخت و از سفرهای خارجی‌اش برای کسب اطلاعات استفاده کرد. پس از جنگ، آرمان برادری جهانی را سرلوحۀ کار خود قرار داد، دوازده کودک از نژادها و ادیان متفاوت را به فرزندی پذیرفت. رؤیای ایجاد «دهکدۀ جهانی» در ملک شخصی‌اش به‌دلیل قروض مالی وی، نقش بر آب شد. در ۱۹۷۳ـ۱۹۷۵ برای تأمین مالی به‌روی صحنه بازگشت.