بیجار، شهرستان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
اقلیم این شهرستان معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمهخشک، و جمعیت آن 89,162نفر است (۱۳9۵ش). شهرها و آبادیهای مهم آن عبارتند از حسنآباد یاسوکند، بابارشانی، چنگیزقلعه، خورخوره، توپآغاج، و آغبلاغ طغامین. | اقلیم این شهرستان معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمهخشک، و جمعیت آن 89,162نفر است (۱۳9۵ش). شهرها و آبادیهای مهم آن عبارتند از حسنآباد یاسوکند، بابارشانی، چنگیزقلعه، خورخوره، توپآغاج، و آغبلاغ طغامین. | ||
به نظر میرسد که بیجار شکل تغییریافته یا محلیِ بیدزار باشد. نام بیجار نخستینبار در [[خلاصه التواریخ|خلاصةالتواریخ]] (تألیفِ 1107ق) آمده است. براساس تقسیمات کشوری معاصر، در 1316ش، شهرستان بیجار (با بخش حومه) در استان چهارم تشکیل، و در 1325ش از استان چهارم مجزا و ضمیمۀ استان پنجم شد. سپس بهتدریج بخشهایی به آن افزوده شد. در 1369ش، طبق مصوبۀ هیأت دولت، شهرستان بیجار به مرکزیت شهر بیجار در استان کردستان ایجاد گردید. مردم بیجار ترکیبی از پیروان شیعۀ دوازدهامامی و سنی شافعی و اکثریت غالب کرد و اقلیتهای ترک و فارسند. | به نظر میرسد که بیجار شکل تغییریافته یا محلیِ بیدزار باشد. نام بیجار نخستینبار در [[خلاصه التواریخ|خلاصةالتواریخ]] (تألیفِ 1107ق) آمده است. براساس تقسیمات کشوری معاصر، در 1316ش، شهرستان بیجار (با بخش حومه) در استان چهارم تشکیل، و در 1325ش از استان چهارم مجزا و ضمیمۀ استان پنجم شد. سپس بهتدریج بخشهایی به آن افزوده شد. در 1369ش، طبق مصوبۀ هیأت دولت، شهرستان بیجار به مرکزیت شهر بیجار در استان کردستان ایجاد گردید. مردم بیجار ترکیبی از پیروان شیعۀ دوازدهامامی و سنی شافعی و اکثریت غالب کرد و اقلیتهای ترک و فارسند. بیشتر آنها در بخشهای کشاورزی و باغداری و دامداری فعالیت دارند و جز آن برخی صنایع دستی (چون قالی، قالیچه، گلیم و جاجیم) در شهرستان رونق و اهمیت زیادی دارند. در سطح شهرستان چندین معدن و کارخانۀ مرتبط با صنعت راه و ساختمان (آهک، سیمان، گچ، آسفالت و سنگهای ساختمانی) فعال و در حال بهرهبرداریاند. | ||
---- | ---- | ||