بقعه جعفریه (اصفهان): تفاوت میان نسخه‌ها

بنا برج‌گونه‌ای هشت‌ضلعی، از داخل و خارج، است. داخل بنا دیوارهای آجری دارد و تقسیماتِ فرورفتگی‌ (طاق‌نما‌)های بیرونی در داخل بنا منعکس است. بر روی ضلع‌های شمالی و جنوبی و غربی، پنجره‌هایی کار گذاشته‌اند. بر روی طرح هشت ضلعی، کاربندی شانزده‌ضلعی انجام شده که تقلیدی از شیوۀ دورۀ [[سلجوقیان|سلجوقی‌]]<nowiki/>ست. در اوائل حکومت [[محمدرضا شاه پهلوی (۱۲۹۸ـ۱۳۵۹ش)|محمدرضاشاه پهلوی]]، بر روی آن، [[گنبد (معماری)|گنبد]] کم‌خیز آجری با آجرچینی دوایر متحدالمرکز استوار شده؛ اما به نظر می‌رسد در ابتدا گنبد هرمی‌شکل بوده است. نمای خارجی بقعه نیز آجریِ ساده است که در هر ضلع، طاق‌نمایی نیزه‌دار با تناسبی مطلوب ایجاد کرده‌اند. پشت‌بغل‌ها در اصل از آجر سفال بوده است. دو کتیبه در نمای بیرونی برج نقش بسته است. بر بالای طاق‌نماهای هشت‌گانه، کتیبۀ نخست گنبد به [[خط ثلث]] سفید معرق بر زمینۀ لاجوردی شامل [[آیه الکرسی|آیةالکرسی]] است که در قسمت آخر آن سال بنای بقعه چنین آمده: «فی سنة خمس و عشرین و سبعمائة» (725ق). بالای این کتیبه، کتیبۀ دیگری به خط سادۀ [[کوفی، خط|کوفی]] بر زمینۀ فیروزه‌ای‌ست که بعد از «بسم الله الرحمن الرحیم» آیۀ 164 تا انتهای آیۀ 167 سورۀ [[آل عمران، سوره|آل عمران]] بر آن نقش بسته است. گنبد بنا با خیز بسیار کم چنین تصوری ایجاد می‌کند که بر فراز آن یک گنبد هرمی هشت‌ترک برپا بوده که از بین رفته است. در بالای ورودی بقعه طاق‌نمایی است که در آن محل، لوحه‌ای به خط ثلث بر زمینۀ لاجوردی، شامل [[صلوات]] بر [[چهارده معصوم]] خوانده می‌شود که مربوط به تعمیرات اخیر بقعه است. در وسط بنا، سنگ قبری حجاری شده قرار داده‌اند که اسم امامزاده بر آن نقر شده. جز این، سنگ ظریف دیگری دیده می‌شود که تاریخ آن 710ق است.