ابن ابی لیلی، محمد (کوفه ۷۰ـ همان جا ۱۴۸ق): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>فقیه، محدث و قاضی [[کوفه]]. پدرش از تابعان معروف و شیعی‌مذهب بود. ابن ابی لیلی در فقه از اصحاب رأی و همپایۀ ابوحنیفه به‌شمار می‌رفت، اما این دو در مسائل فقهی و احکام قضا سخت بر کار یکدیگر خرده می‌گرفتند. [[امامیه]] او را می‌ستایند و راستگو می‌شمارند. [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] او را از اصحاب [[امام جعفر صادق|امام صادق]] (ع) شمرده است. ۳۳ سال قاضی کوفه بود. بعضی از امامیه معتقدند که خلاف رأی [[امام محمد باقر|امام باقر]] (ع) و امام صادق (ع) قضاوت نمی‌کرد. [[شعبی، ابوعمرو عامر (کوفه ۲۰/۱۹ـ۱۰۳ق)|شعبی]]، نافع عمری و عطیّۀ عوفی از مشایخ او بوده‌اند و کسانی چون [[ابویوسف قاضی، یعقوب (کوفه ۱۱۳ـ بغداد ۱۸۲ق)|قاضی ابویوسف]]، [[ابن ابی عمیر، ابواحمد محمد ( ـ۲۱۷ق)|ابن ابی عُمیر]]، [[شعبه بن عیاش|شعبه]]، وکیع، ابن جریج، ابونعیم و [[سفیان ثوری (کوفه ۹۵/۹۷ـ بصره ۱۶۱ق)|سفیان ثوری]] از او حدیث شنیدند. آرای فقهی او از طریق ابویوسف، در کتاب ''مااختلف فیه ابوحنیفة'' و ''ابن ابی لیلی'' منعکس شده است.</p>