تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه

|عنوان =هانری تولوز لوترک

|باشگاه =

}}<p>

نقاش فرانسوی. در پاریس کار کرد، و با سبکی که رنگ‌های پرمایه، طرح‌های جسورانه، و تکنیک خیره‌کننده، از مشخصات آن بود، به نقاشی از هنرمندان تماشاخانه‌ها و روسپیان پرداخت. تابلوی رنگ‌روغنی ''دختری با طرّۀ مو''<ref>''Fille à l'Accroche-Coeur''</ref> (۱۸۹۸، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref>) از آثار شاخص اوست. از ۱۸۹۱ پوسترهای چاپ‌سنگی‌اش<ref>lithography</ref> که از مهارت در اجرا و در عین‌ حال خودانگیختگی در طراحی بهره داشتند، بسیار موفقیت‌آمیز بودند. آثار متأخرش در تکامل پوسترسازی نقش بسزایی داشتند. فعال‌ترین دورۀ کاری‌اش دهۀ ۱۸۸۵ـ۱۸۹۵ بود، که در مونمارتر<ref>Montmartre </ref> پاریس به‌سر می‌بُرد. با هر نوع جمعی می‌جوشید و در کافه‌ها و کاباره‌ها و روسپی‌خانه‌ها به مشاهده و طراحی می‌پرداخت. سال‌های ۱۸۹۹ـ۱۹۰۱ در آسایشگاهی، طراحی و نقاشی مجموعۀ ''سیرک''<ref>''Au Cirque'' </ref> را به مددِ حافظه‌اش پی‌گرفت. لوترک از ادگار دگا<ref>Edgar Degas</ref> متأثر بود، و در چاپنقش‌های سنگیِ رنگی‌اش از طرح و تکنیک باسمه‌های ژاپنی، ماهرانه بهره بُرد، شماری از این زمره آثارش در موزۀ هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود. پوسترهایی که برای مولن روژ<ref>Moulin Rouge</ref> و جاهای دیگر خلق کرد، در نوع خود از آثار کلاسیک‌اند. رنگِ روغنی را با نفت می‌آمیخت و روی تخته کار می‌کرد و جلوۀ ماتی به‌دست می‌آورد که دلخواهش بود و او را به طراحی سریع با رنگ قادر می‌ساخت؛ ولی در طراحی سیاه‌قلم و ساخت چاپنقش سنگی است که هنرش همتا ندارد. لوترک به نور و نفْسِ شکل چندان اهمیتی نمی‌داد، و بیشتر به حال‌وهوایی که منتقل می‌کرد، علاقه‌مند بود. تولوز لوترک در آلبی<ref>Albi </ref>، جنوب غربی فرانسه، به‌دنیا آمد. از فرزندان کُنت‌های قدیمی تولوز<ref>Toulouse </ref> بود. در کودکی هر دو پایش شکست و بدنش ناقص رشد کرد. اکنون حدس می‌زنند که به بیماری پیکونودیسوستوسیس<ref>pycnodysostosis</ref> مبتلا بوده است ـ بیماری موروثی نادری که موجب افزایش بیش از اندازۀ قطر استخوان‌ها، کوتاهی قد، و بی‌قوارگی جمجمه می‌شود.</p><!--14270400-->