عشق آباد، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

این شهرستان با حدود 11,200کیلومترمربع مساحت و ارتفاع ۷۷۰متر (در مرکز آن) در منطقه‌ای بیابانی و در مجاورت کویر مرکزی ایران واقع شده است. جنوب این شهرستان را ارتفاعات پیرحاجات، کوه کال طاق و نیزار، و شمال و شمال شرق آن را نیز ارتفاعات سیاه‌کوه، کوهک، کوه مسافر، گوشه‌کمر، و ارتفاعات قره‌سیاه در برگرفته است. جز مناطق کوهستانی و کوهپایه‌ای که آب‌وهوای معتدل دارند باقی شهرستان دارای آب‌وهوای گرم و خشک است. از حیث بارندگی این شهرستان به طور کلی جزو مناطق بیابانی و خشک است. عشق‌آباد به دلیل این‌که بیشترین اراضی آن در منطقۀ بیابانی قرار دارد فاقد جریانات آب سطحی مهمی است و منابع آبی آن شامل کم‌تر از 15 دهنه چشمه، 70 حلقه چاه و بيشتر از 60 رشته‌قنات می‌شود. شغل بیشتر مردم شهرستان دامداری و قالیبافی و سپس کشاورزی، و مهم‌ترین تولیدات زراعی آنها که در مناطق محدودی صورت می‌گیرد، گندم، جو، سير، كنجد، زعفران، پسته، پنبه، تخمۀ آفتابگردان، ذرت، گیاهان علوفه‌ای و خرما است. در دهه‌های گذشته پرورش دام‌های سبک (گوسفند و بز) و سنگین (شتر و گاو) در بخش دستگردان رونق زیادی داشته، ولی در حال حاضر به خاطر خشکسالی از رونق آن کاسته شده است. مردم این شهرستان شیعۀ دوازده‌امامی‌اند و به زبان فارسی (گویش دستگردانی) سخن می‌گویند. در شهرستان ده‌ها معدن از قبيل زغال‌سنگ، بنتونیت، باریت، منگنز، بوکسیت، سیلیس، سنگ آهن، گچ، سولفات سدیم، سرب و روی وجود دارد که بعضاً در حال بهره‌برداری‌اند.  

----

[[رده:جغرافیای ایران]]

[[رده:خراسان جنوبی]]