پرش به محتوا

فیروزه، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:


این شهرستان با حدود 1,600کیلومترمربع مساحت و با ارتفاع ۱,۱۶۵متر (در مرکز آن)، دارای آب‌وهوای معتدل و خشک است. کوهستان بینالود با جهت شمال غربی - جنوب شرقی حد فاصل این شهرستان با نیشابور است. در این منطقه قله‌هایی با ارتفاع بیش از 3000متر وجود دارد. در غرب شهرستان، کوه‌های طاغنکوه قرار دارند که بلندترین ارتفاع آن به 2000متر می‌رسد و قسمتی از مرز فیروزه با شهرستان سبزوار را تشکیل می‌دهند. حد فاصل این دو کوهستان را دشت وسیعی تشکیل می‌دهد که جزئی از دشت نیشابور است. منابع آبی شهرستان از هر دو گونۀ سطحی (رودخانه و چشمه در مناطق کوهستانی) و زیرزمینی (چاه و قنات در دشت‌ها) تأمین می‌شود. رودخانه‌های اندرآب، بار، طاغان و بقیع در فصول بارندگی از کوه‌های منطقه سرچشمه گرفته و پیش از ورود به دشت‌ها جریان آنها قطع می‌شود؛ با این‌حال احداث سد بر روی برخی از آنها به ذخیره کردن آب مورد نیاز بخش کشاورزی کمک می‌کند، اگرچه باعث کاهش آب‌های زیرزمینی دشت‌ها شده است. مردم این شهرستان شیعۀ دوازده‌امامی‌اند و در بیشتر آبادی‌های آن به زبان فارسی (گویش نیشابوری) سخن می‌گویند. اهالی برخی روستاهای بخش طاغانکوه به زبان‌های ترکی خراسانی و کردی کرمانجی تکلم می‌کنند. اقتصاد این شهرستان برپایۀ کشاورزی و دامداری و استخراج فیروزه و ساخت زیورآلات و ظروف فیروزه‌کوبی‌شده استوار است. مهم‌ترین محصولات زراعی فیروزه عبارتند از پسته، زعفران، محصولات گلخانه‌ای (سبزیجات و صیفی‌جات)، گندم و جو، دانه‌های روغنی، گیاهان علوفه‌ای، گردو، بادام و هلو.   
این شهرستان با حدود 1,600کیلومترمربع مساحت و با ارتفاع ۱,۱۶۵متر (در مرکز آن)، دارای آب‌وهوای معتدل و خشک است. کوهستان بینالود با جهت شمال غربی - جنوب شرقی حد فاصل این شهرستان با نیشابور است. در این منطقه قله‌هایی با ارتفاع بیش از 3000متر وجود دارد. در غرب شهرستان، کوه‌های طاغنکوه قرار دارند که بلندترین ارتفاع آن به 2000متر می‌رسد و قسمتی از مرز فیروزه با شهرستان سبزوار را تشکیل می‌دهند. حد فاصل این دو کوهستان را دشت وسیعی تشکیل می‌دهد که جزئی از دشت نیشابور است. منابع آبی شهرستان از هر دو گونۀ سطحی (رودخانه و چشمه در مناطق کوهستانی) و زیرزمینی (چاه و قنات در دشت‌ها) تأمین می‌شود. رودخانه‌های اندرآب، بار، طاغان و بقیع در فصول بارندگی از کوه‌های منطقه سرچشمه گرفته و پیش از ورود به دشت‌ها جریان آنها قطع می‌شود؛ با این‌حال احداث سد بر روی برخی از آنها به ذخیره کردن آب مورد نیاز بخش کشاورزی کمک می‌کند، اگرچه باعث کاهش آب‌های زیرزمینی دشت‌ها شده است. مردم این شهرستان شیعۀ دوازده‌امامی‌اند و در بیشتر آبادی‌های آن به زبان فارسی (گویش نیشابوری) سخن می‌گویند. اهالی برخی روستاهای بخش طاغانکوه به زبان‌های ترکی خراسانی و کردی کرمانجی تکلم می‌کنند. اقتصاد این شهرستان برپایۀ کشاورزی و دامداری و استخراج فیروزه و ساخت زیورآلات و ظروف فیروزه‌کوبی‌شده استوار است. مهم‌ترین محصولات زراعی فیروزه عبارتند از پسته، زعفران، محصولات گلخانه‌ای (سبزیجات و صیفی‌جات)، گندم و جو، دانه‌های روغنی، گیاهان علوفه‌ای، گردو، بادام و هلو.   
قلعۀ قدیمی روستای سرده مربوط به دورۀ ایلخانان، قلعۀ توزنده‌جان مربوط به دورۀ ساسانیان و دوره‌های اسلامی در روستای طاغنکوه، آرامگاه خواجه نبی مربوط به دورۀ سلجوقیان در روستای حصار نو، و کاروانسرای روستای شوریاب مربوط به دورۀ قاجار، از آثار تاریخی این شهرستان است که به ثبت ملی رسیده‌اند. 
----
----


سرویراستار، ویراستار
۷۷٬۰۷۸

ویرایش