پرش به محتوا

آقا بزرگ طهرانی، محمدحسن (تهران ۱۲۵۵ـ نجف ۱۳۴۸ش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۲: خط ۳۲:




فقیه، کتاب‌شناس، و عالِم شیعیِ علم رجال. مقدمات علوم دینی را در [[تهران، شهر|تهران]] آموخت. در ۱۸سالگی عازم [[نجف]] شد و از محضر استادانی چون آخوند [[ملا محمد کاظم خراسانی|ملا محمدکاظم خراسانی]]، [[یزدی، سید محمدکاظم (یزد ۱۲۴۷ـ نجف ۱۳۳۷ق)|سید محمدکاظم یزدی]] و [[شریعت اصفهانی، فتح الله (اصفهان ۱۲۶۶ـ نجف ۱۳۳۹ق)|شریعت اصفهانی]] بهره برد. از بسیاری از علمای بزرگ شیعه و سنی اجازت گرفت. چون کتاب‌شناسان اهل تسنن و غیرمسلمان به آثار اهل تشیع عنایتی نداشتند، ازجمله [[جرجی زیدان]] در کتابش نقش شیعه را در تأسیس و رشد فرهنگ اسلامی ناچیز شمرده بود، بر آن شد در پاسخ به آن‌ها، کتاب‌شناسی معروف خود را با نام ''[[ذریعه الی تصانیف الشیعه (الذریعه...)|الذریعة الی تصانیف‌الشیعة]]'' تألیف کند که، در ۲۶ جلد، بزرگ‌ترین و جامع‌ترین فهرست آثار اهل تشیع است.  
فقیه، کتاب‌شناس، و عالِم شیعیِ علم رجال. مقدمات علوم دینی را در [[تهران، شهر|تهران]] آموخت. در ۱۸سالگی عازم [[نجف]] شد و از محضر استادانی چون آخوند [[ملا محمد کاظم خراسانی|ملا محمدکاظم خراسانی]]، [[یزدی، سید محمدکاظم (یزد ۱۲۴۷ـ نجف ۱۳۳۷ق)|سید محمدکاظم یزدی]] و [[شریعت اصفهانی، فتح الله (اصفهان ۱۲۶۶ـ نجف ۱۳۳۹ق)|شریعت اصفهانی]] بهره برد. از بسیاری از علمای بزرگ شیعه و سنی اجازت گرفت. چون کتاب‌شناسان اهل تسنن و غیرمسلمان به آثار اهل تشیع عنایتی نداشتند، ازجمله [[جرجی زیدان]] در کتابش نقش شیعه را در تأسیس و رشد فرهنگ اسلامی ناچیز شمرده بود، بر آن شد در پاسخ به آن‌ها، کتاب‌شناسی معروف خود را با نام ''[[الذریعة الی تصانیف الشیعه|الذریعة الی تصانیف‌الشیعة]]'' تألیف کند که، در ۲۶ جلد، بزرگ‌ترین و جامع‌ترین فهرست آثار اهل تشیع است.  


از دیگر آثار اوست: ''طبقات اعلام‌الشیعه''؛ ''مصفی المقال فی مصنفی علم‌الرجال''؛ ''هدیة‌الرازی الی المجدد شیرازی''. او را بنابر وصیتش، در کتابخانه‌ای که در نجف ساخته بود به خاک سپردند.  
از دیگر آثار اوست: ''طبقات اعلام‌الشیعه''؛ ''مصفی المقال فی مصنفی علم‌الرجال''؛ ''هدیة‌الرازی الی المجدد شیرازی''. او را بنابر وصیتش، در کتابخانه‌ای که در نجف ساخته بود به خاک سپردند.  
۴۷٬۷۳۶

ویرایش