پرش به محتوا

دیکس، اوتو (۱۸۹۱ـ۱۹۶۹): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اوتو دیکس
|عنوان =اوتو دیکس
خط ۲۷: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}} دیکْس، اوتو (۱۸۹۱ـ۱۹۶۹)(Dix, Otto)<br /> [[File:20246600.jpg|thumb|اوتو دیکس]]
}}
[[پرونده:20246600-3.jpg|بندانگشتی|پرده فلاندر اثر اوتو دیکس]]
دیکس، اوتو (۱۸۹۱ـ۱۹۶۹)(Dix, Otto)<br />  
 
نقاش آلمانی. از نمایندگان واقع‌گرایی خشن<ref>harsh realism
</ref> متداول در [[آلمان]] دهۀ ۱۹۲۰، و نیز هم‌بستۀ گروه عینیت جدید<ref>Neue Sachlichkeit </ref> بود. به‌سبب نقاشی‌های اضطراب‌آمیزش در توصیف زندگی روسپیان، جنایات جنسی، و نیز مجموعۀ پرقدرتی از صحنه‌های جهنمی جنگ شهرت یافت؛ از آن جمله پردۀ ''فلاندر''<ref>''Flanders'' </ref> (۱۹۳۴ـ۱۹۳۶م؛ نگارخانۀ ملی، [[برلین]]<ref>Nationalgalerie, Berlin </ref>) درخور ذکر است که از رمان «''آتش''<ref>''Le Feu''</ref>»، اثر [[باربوس، هانری (۱۸۷۳ـ۱۹۳۵)|هانری باربوس]]<ref> Henri Barbusse </ref> تأثیر دارد. دیکس تک‌چهره‌ساز قابلی نیز بود، چنان که در تابلوی ''دکتر هاینریش اشتادلمان''<ref>''Dr. Heinrich Stadelmann''</ref> (۱۹۲۰م، نگارخانۀ هنری اونتاریو<ref> Art Gallery of Ontario </ref>، [[تورنتو]]<ref>Torento </ref>) مشهود است. همچنین آثاری تمثیلی<ref>allegorical </ref>، به‌شیوه‌ای یادآور شیوۀ استادان فلاندری<ref>Flemish </ref> و ایتالیایی قرن ۱۶م نقاشی کرد.


نقاش آلمانی. از نمایندگان واقع‌گرایی خشنِ<ref>harsh realism
دیکس در آکادمی درسدن<ref>Dresden </ref> و دوسلدورف<ref>Dusseldorf </ref> هنر آموخت؛ آثار آغازینش نفوذ [[کوکوشکا، اسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰)|کوکوشکا]]<ref>Kokoschka </ref> و [[فتوریسم]]<ref>Futurism </ref> ایتالیایی را آشکار می‌سازند. در ۱۹۳۳م نازی‌ها مانع تدریس دیکس در آکادمی هنر درِسدن<ref>Dresden Art Academy </ref> شدند، و لفظ انحطاط‌طلب<ref>decadent
</ref> متداول در آلمانِ دهۀ ۱۹۲۰، و نیز هم‌بستۀ گروه عینیت جدید<ref>Neue Sachlichkeit </ref> بود. به‌سبب نقاشی‌های اضطراب‌آمیزش در توصیف زندگی روسپیان، جنایات جنسی، و نیز مجموعۀ پرقدرتی از صحنه‌های جهنمی جنگ شهرت یافت؛ از آن جمله پردۀ ''فلاندر''<ref>''Flanders'' </ref> (۱۹۳۴ـ۱۹۳۶؛ نگارخانۀ ملی، برلین<ref>Nationalgalerie, Berlin </ref>) درخور ذکر است که از رمان «''آتش''<ref>''Le Feu''</ref>»، اثر [[باربوس، هانری (۱۸۷۳ـ۱۹۳۵)|هانری باربوس]]<ref> Henri Barbusse </ref> تأثیر دارد. دیکس تک‌چهره‌ساز قابلی نیز بود، چنان که در تابلوی ''دکتر هاینریش اشتادلمان''<ref>''Dr. Heinrich Stadelmann''</ref> (۱۹۲۰، نگارخانۀ هنری اونتاریو<ref> Art Gallery of Ontario </ref>، تورنتو<ref>Torento </ref>) مشهود است. همچنین آثاری تمثیلی<ref>allegorical </ref>، به‌شیوه‌ای یادآور شیوۀ استادان فلاندری<ref>Flemish </ref> و ایتالیایی قرن ۱۶ نقاشی کرد.  
</ref> را به او نسبت دادند. تجربیّات تلخش در دوران خدمت سربازی در جنگ جهانی اول، و هنگام اسارت (۱۹۴۵ـ۱۹۴۶موحشتی عمیق از درگیری مسلّحانه در وجودش پدید آورد.


دیکس در آکادمی درسدن<ref>Dresden </ref> و دوسلدورف<ref>Dusseldorf </ref> هنر آموخت؛ آثار آغازینش نفوذ [[کوکوشکا، اسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰)|کوکوشکا]]<ref>Kokoschka </ref> و [[فتوریسم]]<ref>Futurism </ref> ایتالیایی را آشکار می‌سازند. در ۱۹۳۳ نازی‌ها مانع تدریس دیکس در آکادمی هنر درِسْدن<ref>Dresden Art Academy </ref> شدند، و لفظ انحطاط‌طلب<ref>decadent
</ref> را به او نسبت دادند. تجربیّات تلخش در دوران خدمت سربازی در جنگ جهانی اول، و هنگام اسارت (۱۹۴۵ـ۱۹۴۶)، وحشتی عمیق از درگیری مسلّحانه در وجودش پدید آورد.
[[پرونده:20246600-2.jpg|بندانگشتی|اوتو دیکس]]
&nbsp;
&nbsp;


سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش