پرش به محتوا

آلون، هانس اولوف یوستا (۱۹۰۸ـ۱۹۹۵): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۱: خط ۳۱:
}}
}}
[[پرونده:10208500.jpg|بندانگشتی|هانس اولوف یوستا آلون]]
[[پرونده:10208500.jpg|بندانگشتی|هانس اولوف یوستا آلون]]
اخترفیزیک‌دان سوئدی. در ۱۹۷۰م، به سبب پژوهش‌های بنیادی‌اش در فیزیک [[پلاسما (فیزیک)|پلاسما]]<ref>plasma physics</ref>، به ویژه در زمینۀ [[مغناطوهیدرودینامیک]]<ref>magnetohydrodynamics</ref> یا مطالعۀ پلاسما در [[میدان مغناطیسی|میدان‌های مغناطیسی]]، [[نوبل، جایزه|جایزۀ نوبل]] فیزیک را دریافت کرد. در نورچوپینگِ<ref>Norrköping</ref> [[سوید|سوئد]] زاده شد و در دانشگاه [[اوپسالا، شهر|اوپسالا]]<ref>Uppsala</ref> درس خواند. در ۱۹۴۰م، به مؤسسۀ فناوری سلطنتی [[استکهلم، شهر|استکهلم]] پیوست و سپس به کار دانشگاهی‌ در همان مؤسسه و نیز در دانشگاه کالیفرنیا<ref>California</ref>، واقع در سان ‌دیه‌گو<ref>San Diego</ref>، ادامه داد. در ۱۹۶۷م، به درجۀ استادی دانشگاه مذکور دست ‌یافت. در دهۀ ۱۹۶۰م به نهضت [[پوگواش]]<ref>Pugwash</ref> پیوست که [[راسل، برتراند (۱۸۷۲ـ۱۹۷۰)|برتراند راسل]]<ref>Bertrand Russell</ref> از جمله بنیانگذاران آن بود و هدفش آگاهی‌بخشی به افراد دربارۀ خطرات گسترش سلاح‌های هسته‌ای بود. در ۱۹۷۲م، از جمله دانشمندان [[آکسفورد]] بود که از دولت‌ها خواستند کار در زمینۀ رآکتورهای هسته‌ای سریع<ref>fast-breeder nuclear reactor</ref> را متوقف، و تلاش خود را حول گداخت هسته‌ای<ref>nuclear fusion</ref> متمرکز کنند. آلون قضیۀ شار انجمادی<ref>frozen-in-flux theorem</ref> را مطرح کرد. طبق این قضیه، پلاسما در شرایط معین، به خطوط مغناطیسی‌ای از شار گذرنده از خودش محدود می‌شود. او سپس با استفاده از این قضیه منشأ پرتوهای کیهانی<ref>cosmic rays</ref> را شرح داد. در ۱۹۳۹م، به منظور توضیح شفق‌های قطبی<ref>aurorae</ref> و طوفان مغناطیسی<ref>magnetic storm</ref> نظریه‌'''‎‎'''ای عرضه کرد که بر نظریه‌های بعدی دربارۀ مغناطیس‌سپهر زمین<ref>Earth\'s magnetosphere</ref> تأثیر بسیار داشت. در ۱۹۴۲م، این فرض را مطرح کرد که نوعی [[موج الکترومغناطیسی]]<ref>electromagnetic wave</ref> در پلاسما منتشر می‌شود. بعدها دانشمندان دیگر این پدیده‌ را در پلاسما و فلزات مایع مشاهده کردند. همچنین، در ۱۹۴۲م، به این نظریه دست‌ یافت که سیاره‌های [[منظومه خورشیدی|منظومۀ خورشیدی]] از موادی تشکیل شده‌اند که خورشید از ابرهای بین‌ستاره‌ای<ref>interstellar clouds</ref>، شامل گاز و گرد و غبار، جذب کرده است.<br /> &nbsp;
اخترفیزیک‌دان سوئدی. در ۱۹۷۰م، به سبب پژوهش‌های بنیادی‌اش در فیزیک [[پلاسما (فیزیک)|پلاسما]]<ref>plasma physics</ref>، به ویژه در زمینۀ [[مغناطوهیدرودینامیک]]<ref>magnetohydrodynamics</ref> یا مطالعۀ پلاسما در [[میدان مغناطیسی|میدان‌های مغناطیسی]]، [[نوبل، جایزه|جایزۀ نوبل]] فیزیک را دریافت کرد. در نورچوپینگِ<ref>Norrköping</ref> [[سوئد]] زاده شد و در دانشگاه [[اوپسالا، شهر|اوپسالا]]<ref>Uppsala</ref> درس خواند. در ۱۹۴۰م، به مؤسسۀ فناوری سلطنتی [[استکهلم، شهر|استکهلم]] پیوست و سپس به کار دانشگاهی‌ در همان مؤسسه و نیز در دانشگاه کالیفرنیا<ref>California</ref>، واقع در سان ‌دیه‌گو<ref>San Diego</ref>، ادامه داد. در ۱۹۶۷م، به درجۀ استادی دانشگاه مذکور دست ‌یافت. در دهۀ ۱۹۶۰م به نهضت [[پوگواش]]<ref>Pugwash</ref> پیوست که [[راسل، برتراند (۱۸۷۲ـ۱۹۷۰)|برتراند راسل]]<ref>Bertrand Russell</ref> از جمله بنیانگذاران آن بود و هدفش آگاهی‌بخشی به افراد دربارۀ خطرات گسترش سلاح‌های هسته‌ای بود. در ۱۹۷۲م، از جمله دانشمندان [[آکسفورد]] بود که از دولت‌ها خواستند کار در زمینۀ رآکتورهای هسته‌ای سریع<ref>fast-breeder nuclear reactor</ref> را متوقف، و تلاش خود را حول گداخت هسته‌ای<ref>nuclear fusion</ref> متمرکز کنند. آلون قضیۀ شار انجمادی<ref>frozen-in-flux theorem</ref> را مطرح کرد. طبق این قضیه، پلاسما در شرایط معین، به خطوط مغناطیسی‌ای از شار گذرنده از خودش محدود می‌شود. او سپس با استفاده از این قضیه منشأ پرتوهای کیهانی<ref>cosmic rays</ref> را شرح داد. در ۱۹۳۹م، به منظور توضیح شفق‌های قطبی<ref>aurorae</ref> و طوفان مغناطیسی<ref>magnetic storm</ref> نظریه‌'''‎‎'''ای عرضه کرد که بر نظریه‌های بعدی دربارۀ مغناطیس‌سپهر زمین<ref>Earth\'s magnetosphere</ref> تأثیر بسیار داشت. در ۱۹۴۲م، این فرض را مطرح کرد که نوعی [[موج الکترومغناطیسی]]<ref>electromagnetic wave</ref> در پلاسما منتشر می‌شود. بعدها دانشمندان دیگر این پدیده‌ را در پلاسما و فلزات مایع مشاهده کردند. همچنین، در ۱۹۴۲م، به این نظریه دست‌ یافت که سیاره‌های [[منظومه خورشیدی|منظومۀ خورشیدی]] از موادی تشکیل شده‌اند که خورشید از ابرهای بین‌ستاره‌ای<ref>interstellar clouds</ref>، شامل گاز و گرد و غبار، جذب کرده است.<br /> &nbsp;


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۹۱۲

ویرایش