پرش به محتوا

اسپانیایی، هنر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۶: خط ۱۶:
'''قرن ۱۵م'''. وحدت اسپانیا در ۱۴۷۲م، پیشرفتی سریع در هنرها را در پی داشت که عمدتاً از حمایت فردیناند و ایزابل<ref> Isabella </ref> ناشی می‌شد. سبک شکوفاشدۀ اسپانیایی ـ فلاندری<ref>Hispano-Flemish </ref>، بر نقاشی فلاندری<ref>Flemish </ref> (به‌ویژه آثار وان آیک<ref>van Eyck </ref> و وان در وایدن<ref>van der Weyden </ref>)، و نیز سنّت‌های مغربی مبتنی بود. [[گایه گو، فرناندو (ح ۱۴۴۰ـ۱۵۰۷)|فرناندو گالیگو]]<ref>Fernando Gallego</ref> (ح ۱۴۴۰م ـ پس از ۱۵۰۷)، و لوئیس دالمائو<ref> Luis Dalmau</ref> (فعال در ۱۴۲۸ـ۱۴۶۰م) از برجسته‌ترین نمایندگان آن به‌شمار می‌روند. تأثیر رنسانسِ<ref> Renaissance </ref> ایتالیا در آثار پدرو [[بروگته|برّوگته]]<ref>Pedro Berruguete</ref>، نقاش دربار، آشکار است.
'''قرن ۱۵م'''. وحدت اسپانیا در ۱۴۷۲م، پیشرفتی سریع در هنرها را در پی داشت که عمدتاً از حمایت فردیناند و ایزابل<ref> Isabella </ref> ناشی می‌شد. سبک شکوفاشدۀ اسپانیایی ـ فلاندری<ref>Hispano-Flemish </ref>، بر نقاشی فلاندری<ref>Flemish </ref> (به‌ویژه آثار وان آیک<ref>van Eyck </ref> و وان در وایدن<ref>van der Weyden </ref>)، و نیز سنّت‌های مغربی مبتنی بود. [[گایه گو، فرناندو (ح ۱۴۴۰ـ۱۵۰۷)|فرناندو گالیگو]]<ref>Fernando Gallego</ref> (ح ۱۴۴۰م ـ پس از ۱۵۰۷)، و لوئیس دالمائو<ref> Luis Dalmau</ref> (فعال در ۱۴۲۸ـ۱۴۶۰م) از برجسته‌ترین نمایندگان آن به‌شمار می‌روند. تأثیر رنسانسِ<ref> Renaissance </ref> ایتالیا در آثار پدرو [[بروگته|برّوگته]]<ref>Pedro Berruguete</ref>، نقاش دربار، آشکار است.


'''قرن ۱۶م'''. تأثیر همه‌جانبۀ رنسانس ایتالیا در نقاشی‌های [[مورالس، لوییس د (۱۵۰۹ـ۱۵۸۶)|لوئیس دِ مورالس]]<ref> Luis de Morales</ref> ( ـ۱۵۸۶)، که قویاً از [[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)|لئوناردو داوینچی]]<ref> Leonardo da Vinci</ref> تأثیر گرفت، و نقاشی‌ها و مجسمه‌های آلونسو [[بروگته|برّوگته]]<ref> Alonso Berruguete</ref> (نخستین مجسمه‌ساز برجستۀ اسپانیایی) بازتاب یافته است. [[ال گرکو|اِل گرکو]]<ref> El Greco </ref> هنرمند شاخص اواخر قرن ۱۶، و نخستین شخصیت مهم در هنر اسپانیا بود. او که در [[کرت، جزیره|کرت]]<ref>Crete </ref> به‌دنیا آمده بود، سبک [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> (شیوه‌گری) خاص خود را از شمایل‌نگاری<ref>icon painting</ref> یونانی و مکتب ونیزی<ref> Venetian</ref> برگرفت. دیگر نقاشان بزرگ قرن ۱۶ عبارت بودند از خوان دِ خوانس<ref> Juan de Juanes </ref> (ح ۱۵۲۳ـ۱۵۷۹)، خوان دِ لاس روئلاس<ref>Juan de las Roelas </ref> (ح ۱۵۵۸ـ۱۶۲۵)، و لوئیس دِ وارگاس<ref>Luis de Vargas</ref>.
'''قرن ۱۶م'''. تأثیر همه‌جانبۀ رنسانس ایتالیا در نقاشی‌های [[مورالس، لوییس د (۱۵۰۹ـ۱۵۸۶)|لوئیس دِ مورالس]]<ref> Luis de Morales</ref> ( ـ۱۵۸۶)، که قویاً از [[داوینچی، لئوناردو|لئوناردو داوینچی]]<ref> Leonardo da Vinci</ref> تأثیر گرفت، و نقاشی‌ها و مجسمه‌های آلونسو [[بروگته|برّوگته]]<ref> Alonso Berruguete</ref> (نخستین مجسمه‌ساز برجستۀ اسپانیایی) بازتاب یافته است. [[ال گرکو|اِل گرکو]]<ref> El Greco </ref> هنرمند شاخص اواخر قرن ۱۶، و نخستین شخصیت مهم در هنر اسپانیا بود. او که در [[کرت، جزیره|کرت]]<ref>Crete </ref> به‌دنیا آمده بود، سبک [[مانریسم]]<ref>Mannerism </ref> (شیوه‌گری) خاص خود را از شمایل‌نگاری<ref>icon painting</ref> یونانی و مکتب ونیزی<ref> Venetian</ref> برگرفت. دیگر نقاشان بزرگ قرن ۱۶ عبارت بودند از خوان دِ خوانس<ref> Juan de Juanes </ref> (ح ۱۵۲۳ـ۱۵۷۹)، خوان دِ لاس روئلاس<ref>Juan de las Roelas </ref> (ح ۱۵۵۸ـ۱۶۲۵)، و لوئیس دِ وارگاس<ref>Luis de Vargas</ref>.


'''قرن ۱۷م'''. هنری خشک و عمیقاً دینی بر این دوره، که شاخصِ ‌گذار از مانریسم به [[باروک]]<ref> baroque </ref> بود، تسلط داشت؛ نقاشان آن عبارت بودند از [[ریبرا، خوزه د (۱۵۹۱ـ۱۶۵۲)|ریبرا]]<ref>Ribera </ref>، موریلو<ref>Morillo </ref>، [[سورباران، فرانسیسکو د (ح ۱۵۹۸ـ۱۶۶۴)|سورباران]]<ref>Zurbarán </ref>، [[بالدس لیال، خوان د (۱۶۲۲ـ۱۶۹۰)|خوان دِ بالدس لیال]]<ref>Juan de Valdés Leal </ref> (۱۶۲۲ـ۱۶۹۰)، [[ریبالتا، فرانسیسکو|ریبالتا]]<ref>Ribalta </ref>، و [[ولاسکز، دیه گو رودریگس (۱۵۹۹ـ۱۶۶۰)|ولاسکز]]<ref>Velázquez </ref>، شخصیت سرآمد عصر خویش. [[کانو، آلونسو (۱۶۰۱ـ ۱۶۶۷)|آلونسو کانو]]<ref>Alonso Cano </ref>، و [[مونتانس، خوان مارتینس (۱۵۶۸ـ۱۶۴۹)|مونتانس]]<ref>Montañés</ref> (۱۵۶۸ـ۱۶۴۹) از مجسمه‌سازان برجستۀ قرن ۱۷ بودند؛ در این دوره نوعی مجسمۀ چوبی رواج یافت که شور و حرارت عمیق دینی، ویژگی آن بود.
'''قرن ۱۷م'''. هنری خشک و عمیقاً دینی بر این دوره، که شاخصِ ‌گذار از مانریسم به [[باروک]]<ref> baroque </ref> بود، تسلط داشت؛ نقاشان آن عبارت بودند از [[ریبرا، خوزه د (۱۵۹۱ـ۱۶۵۲)|ریبرا]]<ref>Ribera </ref>، موریلو<ref>Morillo </ref>، [[سورباران، فرانسیسکو د (ح ۱۵۹۸ـ۱۶۶۴)|سورباران]]<ref>Zurbarán </ref>، [[بالدس لیال، خوان د (۱۶۲۲ـ۱۶۹۰)|خوان دِ بالدس لیال]]<ref>Juan de Valdés Leal </ref> (۱۶۲۲ـ۱۶۹۰)، [[ریبالتا، فرانسیسکو|ریبالتا]]<ref>Ribalta </ref>، و [[ولاسکز، دیه گو رودریگس (۱۵۹۹ـ۱۶۶۰)|ولاسکز]]<ref>Velázquez </ref>، شخصیت سرآمد عصر خویش. [[کانو، آلونسو (۱۶۰۱ـ ۱۶۶۷)|آلونسو کانو]]<ref>Alonso Cano </ref>، و [[مونتانس، خوان مارتینس (۱۵۶۸ـ۱۶۴۹)|مونتانس]]<ref>Montañés</ref> (۱۵۶۸ـ۱۶۴۹) از مجسمه‌سازان برجستۀ قرن ۱۷ بودند؛ در این دوره نوعی مجسمۀ چوبی رواج یافت که شور و حرارت عمیق دینی، ویژگی آن بود.
۴۷٬۷۳۶

ویرایش