موریلیو، بارتولومه (ح ۱۶۱۸ـ۱۶۸۲): تفاوت میان نسخه‌ها

نقاش اسپانیایی. بیشتر در سویل<ref>Seville </ref> هنرآفرینی کرد. تصویرهای احساس‌برانگیزی از''لقاح مطهر''<ref>''Immaculate Conception''</ref> (پرادو<ref>''Prado''</ref>) و همچنین اتودهای استادانه‌ای از کودکان خیابانی پدید آورد. موریلیو در سویل (سِویا) به‌دنیا آمد، و نقاشی را نزد خوان کاستیلیو<ref>Juan Castillo</ref> آموخت. در ۱۶۶۰ آکادمی سویل<ref>Academy of Seville </ref> را بنیاد نهاد، و در ۱۶۷۰ انتصاب به مقام نقاش دربار چارلز دوم<ref>Charles II </ref>، پادشاه انگلستان، را رد کرد. آثار آغازینش، پرده‌های بسیاری از روستاییان و کودکان خیابانی را دربر‌می‌گیرند، ولی آثار متأخرش بیشتر دینی، و واجد لطافت و محوکاری خاص او، با عنوان «استیلو واپوروسو<ref>estilo vaporoso </ref>» بودند. ازجمله آثارش، ''خربزه‌خورها''<ref>''Melon Eaters''</ref> (مونیخ)، و''دو پسر روستایی''<ref>''Two Peasant Boys''</ref> (دالیچ<ref>Dulwich</ref>)، بازتابندۀ نوعی طبیعت‌گرایی<ref>naturalism </ref>اند که نشان از آثار ولاسکز<ref>Velazquez </ref> و ریبرا<ref>Ribera</ref> دارند، لیکن با نوعی احساس‌برانگیزی همراه‌اند که ذوق امروزی آن را نمی‌پسندد. اگرچه موریلیو را تا قرن ۱۹، از بزرگ‌ترین استادان نقاشی می‌دانستند، از آن پس مورد بی‌مهری قرار گرفته، و پدیدآورندۀ بسیاری از آنچه در هنر، بی‌قریحه‌گی و تُنک‌مایه‌گی بوده، به‌شمار رفته است. دستیاران بسیاری را در خدمت داشت و احتمال می‌رود که بسیاری از آثار منسوب به او، کار آنان باشد.