واتو، آنتوان (۱۶۸۴ـ۱۷۲۱): تفاوت میان نسخه‌ها

واتو، آنْتوان (۱۶۸۴ـ۱۷۲۱)(Watteau, Antoine)<br/> [[File:40003500.jpg|thumb|تابلوي ژيل، اثر آنتوان واتو]]

|سمت =عضو آکادمی سلطنتی فرانسه در ۱۷۱۷

|آثار =تابلوی عزیمت با کشتی به قصد جزیره سیترا (۱۷۱۷؛ لوور)، تابلوی ژیل (لوور، پاریس) 

نقاش فرانسوی، زادۀ فلاندر<ref>Flandre</ref>. در شیوۀ روکوکو<ref>rococo  

</ref> هنرآفرینی کرد. گونۀ جدیدی از نقاشی زندگی عادی را پدید آورد که به جشن‌های عاشقانه<ref>fête galante</ref> مشهور شد ـ صحنه‌هایی خیالی از تفریح و تفرّج جوانان خوش‌پوش در هوای آزاد. تابلوی ''عزیمت با کشتی به‌قصد جزیرۀ سیترا''<ref>''The Embarkation for Cythera''</ref> (۱۷۱۷؛ لوور<ref> Louvre</ref>) از پرآوازه‌ترین آثار اوست. واتو در والانسین<ref> Valenciennes </ref> به‌دنیا آمد. نخست با تأثیر از نقاشان فلاندریِ<ref>Flemish </ref> صحنه‌های زندگی روزمره<ref>genre scenes </ref>، به نقاشی از میکده‌ها و صحنه‌های نظامی پرداخت. نزد کلود ژیلو<ref>Claude Gillot </ref> (۱۶۷۳ـ۱۷۲۲) هنر آموخت، و همچون استادش صحنه‌هایی از کمدیا دلارته<ref>commedia dell’arte </ref> (کمدی ایتالیایی) نقاشی کرد، که آن زمان در پاریس با اقبال عمومی روبه‌رو بود؛ تابلوی''ژیل''<ref>''Gilles'' </ref> (لوور، پاریس) از زیباترینِ آن‌هاست که شخصیت‌پردازی ظریف آثار واتو با تلفیق معمولِ خوشی و ناخوشی، در آن مشهود است. از آثار استادان قدیم، به‌ویژه روبنس<ref>Rubens </ref> در کاخ لوکزامبورگ<ref>Palais de Luxembourg </ref> تأثیر گرفت. با نقاشی از گروه‌های مهمانان عالی‌مقام، ازجمله گروه‌هایی که حامی‌اش کروزا<ref>Crozat </ref> مهمان می‌کرد، سبک خاص خود را پروراند. در ۱۷۱۷ عضو آکادمی سلطنتی فرانسه<ref>French Royal Academy</ref> شد، و تابلوی ''عزیمت با کشتی به‌قصد جزیرۀ سیترا'' را برای «دیپلم» خود عرضه کرد. واتو در طراحی، ترکیب‌بندی، و جونمایی بسیار مهارت داشت. علی‌رغم مرگ زودهنگامش از بیماری سل، تأثیر عمیق و ماندگاری در هنر فرانسه برجا نهاد.