دوپون دونمور، پیر ساموئل: تفاوت میان نسخه‌ها

}}اقتصاددان فرانسوی، متولد پاریس. دو پون، در جوانی به حلقۀ دوستان و شاگردان فرانسوا کنه<ref>François Quesnay </ref>، اقتصاددان فرانسوی، پیوست. پیروان نظریه‌های کنه با الهام از کتاب دو پون، که به توضیح آموزه‌های کنه می‌پرداخت، خود را فیزیوکرات<ref>Physiocrats </ref> نام نهادند. او از ۱۷۶۸ تا ۱۷۷۲م سردبیر روزنامۀ فیزیوکرات‌ها با نام ''گاه‌شمار تاریخی شهروند''<ref>Ephémérides du citoyen </ref> بود. دو پن به‌سبب پشتیبانی از اصلاحاتی چون لغو برده‌داری و لغو محدودیت‌های دولت در مورد فعالیت‌های اقتصادی، خشم حکومت را برانگیخت و مجبور به ترک فرانسه شد. در بازگشت به فرانسه مدتی در وزارت دارایی کار کرد و سپس در ۱۷۸۲م، به نمایندگی از وزیر خارجۀ وقت فرانسه، مسئول مذاکره با انگلیس شد که درپی آن در ۱۷۸۳م، انگلستان استقلال امریکا را به‌رسمیت شناخت. در ۱۷۸۹م، دوپن عضو مجلس مؤسسان<ref>Constituent Assembly  

</ref> در منطقۀ نِمور<ref>Nemours </ref> شد و دو سال ریاست آن را برعهده داشت. افکار سلطنت‌طلبانه‌اش، به‌ویژه در دفاع از لوئی شانزدهم، به زندانی‌شدنش منجر شد اما از گیوتین جان بدر برد. دو پون در ۱۷۹۹م با فرزندانش به ایالات متحده مهاجرت کرد. در امریکا تامس جفرسون<ref>Thomas Jefferson </ref> از او خواست تا طرحی برای تعلیم و تربیت ملی تهیه کند. این طرح در امریکا به اجرا در نیامد، اما بعدها قسمتی از آن در قوانین تعلیم و تربیت فرانسه ادغام شد. دوپون در ۱۸۰۲م به فرانسه بازگشت و مدتی رئیس اتاق بازرگانی پاریس بود. بعد از شکست ناپلئون، در مقام دبیر دولت موقت مسئول فراهم‌آوردن مقدمات بازگشت لوئی هجدهم به پادشاهی فرانسه شد، اما با فرار ناپلئون از جزیره البا<ref>Elba </ref>، در ۱۸۱۵م مجبور شد به امریکا بگریزد و در آن‌جا اقامت کند. کتاب‌های ''مجموعه‌ای دربارۀ زندگی و آثار تورگو''<ref>''Recollections of the Life and Works of Turgot ''

[[Category:(اقتصاد)اشخاص و آثار]]