آیزنهارت، لوتر پفالر (۱۸۷۶ـ۱۹۶۵): تفاوت میان نسخه‌ها

آیزِنهارت، لوتر پفالِر (۱۸۷۶ـ۱۹۶۵م)(Eisenhart, Luther Pfahler)<br /> متخصص امریکایی هندسۀ نظری. اصل وحدت‌بخشی را برای نظریۀ تغییر شکل رویه‌ها<ref>theory of the deformation of surfaces</ref> (سطوح) به دست آورد. تغییر شکل رویه با همنهشتی<ref>congruence</ref> خط‌های وصل‌کنندۀ یک نقطه و تصویرش مرتبط است. دستاورد آیزنهارت دریافت این نکته بود که در همۀ موارد شناخته‌شده، مقاطع این رویه‌ها با رویۀ مفروض و تصویرش مجموعه‌ای از منحنی‌ها تشکیل می‌دهد که ویژگی‌های خاصی دارند. او شرح نظریه‌اش را در ۱۹۲۳م در ''تبدیلات رویه''<ref>''transformations of surface''</ref> بیان کرد. یکی از دستاوردهای عمدۀ او مربوط‌ساختن نظریه‌هایش دربارۀ هندسۀ دیفرانسیل<ref>differential geometry</ref> با مباحث مرز در [[توپولوژی]]<ref>topology</ref> است. در ۲۵سالگی، یکی از نخستین توصیفات کُره را به زبان هندسۀ دیفرانسیل نوشت. عنوان مقالۀ او پرطمطراق بود: ''رویه‌هایی که اولین و دومین فرم آن‌ها به ترتیب دومین و اولین فرم رویۀ دیگری است''<ref>''Surfaces Whose first and second forms are respectively the second and first forms of another surface''</ref>. دردهۀ ۱۹۲۰م، به پروراندن نظریۀ هندسی‌ای بر اساس هندسۀ [[ریمان، گیورگ (۱۸۲۶ـ۱۸۶۶)|گئورگ ریمان]]<ref>Georg Riemann</ref>، ریاضی‌دان آلمانی، پرداخت. آیزنهارت در [[یورک]]<ref>York</ref>، واقع در [[پنسیلوانیا]]<ref>Pennsylvania</ref>، زاده شد و در کالج گتیزبرگِ<ref>Gettysburg College</ref> پنسیلوانیا و دانشگاه جان هاپکینز<ref>Johns Hopkins University</ref>، در [[بالتیمور]]<ref>Baltimore</ref>، درس خواند و از ۱۹۰۰ تا ۱۹۴۵م، به پژوهش ریاضی در [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> مشغول بود.<br /> <!--10280900-->