پیزانو، نیکلا (ح ۱۲۲۰ـ ح ۱۲۷۸م): تفاوت میان نسخه‌ها

مجسمه‌ساز ایتالیایی. مکتب مجسمه‌سازی جدیدی در [[ایتالیا]] پی‌افکند. نخستین شاهکارش منبر مرمرین تعمیدگاه شهر [[پیزا، شهر|پیزا]]<ref>Pisa</ref> بود که آن را به نقش‌برجسته‌هایی از زندگی مسیح<ref>Christ </ref> مزین کرد. منبر بزرگ‌تری نیز برای کلیسای جامع [[سینا، شهر|شهر سیِنا]]<ref>Siena </ref> ساخت. آخرین شاهکارش آب‌نمای [[پروجا، شهر|شهر پروجا]]<ref>Perugia </ref> بود. به کمک پسرش جووانّی پیزانو<ref>Giovanni Pisano </ref> ظرف یک سال (۱۲۷۸م)، ۲۴ مجسمه و دو برابر این تعداد نقش‌برجسته طراحی کرد. نیکُلا پیزانو قدیمی‌ترین مجسمه‌ساز نامدار ایتالیایی بود. پسرش جووانّی پیزانو (ح ۱۲۵۰ـ پس از ۱۳۱۴م) نیز مجسمه‌ساز و معمار بود. وی افزون بر همکاری با پدرش، مستقلاً آثاری خلق کرد. مجسمه‌هایی از مریم عذرا<ref>Madonna</ref> آفرید که در پیزا، [[پادوا، شهر|پادوا]]<ref> Padua </ref>، و [[پراتو]]<ref>Prato</ref> نگهداری می‌شوند. نمای مجلل کلیسای جامع سیِنا نیز از اوست.