ارنست، ماکس (۱۸۹۱ـ۱۹۷۶): تفاوت میان نسخه‌ها

}}[[File:11208400.jpg|thumb|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[سورریالیسم|سوررئالیسم]]<ref>surrealism  

</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در [[برلین]] دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[بونویل، لوییس (۱۹۰۰ـ۱۹۸۳)|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در [[نیویورک، ایالت|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.