آبه کبو: تفاوت میان نسخه‌ها

}}آبه، کوبو&nbsp;(۱۹۲۴ـ۱۹۹۳)(Abe, Kobo)<br/> [[File:10022100.jpg|thumb|آبه کُبُو]] رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس ژاپنی؛ از پیش‌گامان جریان [[آوانگارد|آوانگارد]]. آشنایی او با ادبیات_غرب، [[اگزیستانسیالیسم|اگزیستانسیالیسم]]، [[سوررئالیسم]]، و [[مارکسیسم|مارکسیسم]] بر تلقّی او از مسائلی همچون ازخودبیگانگی و فقدان هویت در [[ژاپن|ژاپن]] پس از جنگ تأثیر گذاشت. کتاب‌های آبه مشتمل‌اند بر [[رمان|رمان]] دل‌گیر ''زن شنزارها''<ref>''Suna no onna/Woman of the Dunes''</ref> (۱۹۶۲) و نمایش‌نامه‌های مینیمالیستی نظیر سه‌گانۀ ''مردی که عصا شد''<ref>''Bo ni natta otoko/The Man Who Turned into a Stick''</ref> (۱۹۶۹). آبه در [[توکیو|توکیو]] زاده شد؛ کودکی و نوجوانی را در منچوریِ تحت اشغال ژاپن، که پدرش در آن‌جا استاد طب بود، گذراند. در ۱۹۴۰ در دبیرستان سِیجو<ref>Seijo High School</ref>، در توکیو، ثبت نام کرد و در ۱۹۴۳ به خواستِ پدرش به دانشکدۀ پزشکی دانشگاه توکیو رفت. تحصیلات او به‌سبب بحران روحی و گذراندن دورۀ کوتاهی در بیمارستان روانی ناتمام ماند. آبه در پایان جنگ از راه دست‌فروشی امرار معاش می‌کرد، ضمن این‌که شعر می‌سرود و داستان‌های کوتاه می‌نوشت. در ۱۹۴۷ نخستین کتاب شعرش را با نام ''اشعار یک ناشناس''<ref>''Poems by an Unknown''</ref> با هزینۀ شخصی منتشر کرد. سال بعد، اشعار دیگرش با نام ''تابلوی راهنمایی در انتهای جاده''<ref>''Road Sign at the End of a Road''</ref> در مجله‌ای انتشار یافت. آبه به گروهی از نویسندگان و هنرمندان سوررئالیست پیوست و به سینما و تئاتر آوانگارد علاقه‌مند شد. نخستین مجموعه داستان‌های کوتاه او، که در ۱۹۵۱ منتشر شد، جایزۀ آکوتاگاوا<ref>Akutagawa</ref> را نصیبش کرد که مهم‌ترین جایزۀ ادبی ژاپن است. ''زن شنزارها'' داستان حشره‌شناسی را نقل می‌کند که با نیرنگ به داخل گودالی شنی کشانده می‌شود، و مثل حشره‌ای در دام، مجبور می‌شود که تا پایان عمر شن‌ها را پارو کند. این رمان، که آبه را به‌شهرت جهانی رساند، به بیست زبان برگردانده شد. روایتی از این رمان را ''تشی‌گاهارا هیروشی''<ref>''Teshigahara Hiroshi''</ref>، کارگردان پیش‌گام، به صورت فیلمی درآورده است که جزء آثار کلاسیک سینمای ژاپن به‌شمار می‌رود. قهرمان دومین رمان تکان‌دهندۀ او با نام ''چهرۀ دیگری''<ref>''The Face of Another''</ref> (۱۹۶۴)، مردی است که چهره‌اش به‌شدت سوخته است. او، پس از یادگیری روش‌های [[جراحی_پلاستیک|جراحی_پلاستیک]]، چهره‌ای جدید و جذاب‌تر برای خود می‌سازد و پس از اغوای همسرش با این پرسش روبه‌رو می‌شود که فاسقِ زن است یا شوهر او؛ و زن، که فریب نخورده است، نمی‌داند مرد را به‌خاطر وجود خودش دوست دارد یا به‌سبب وجود جدیدش. در رمان ''نقشۀ پاره''<ref>''The Ruined Map''</ref> (۱۹۶۹)، کارآگاهی که دنبال مرد گم‌گشته‌ای می‌گردد خودش گم می‌شود و هویتش را در کلان‌شهری تودرتوی و بی‌روح ازدست می‌دهد؛ این حالت درواقع تصویر آبه از توکیوی امروزی است. رمان ''مردی که عصا شد'' یادآور وضع ناگوار و کابوس‌مانند قهرمان داستان ''مسخ''<ref>''Metamorphosis''</ref> ـ نوشتۀ [[کافکا،_فرانتس_(۱۸۸۳ـ۱۹۲۴)|فرانتس کافکا]]<ref>Franz Kafka</ref>، نویسندۀ چک ـ است.