موآم، سامرست (۱۸۷۴ـ۱۹۶۵): تفاوت میان نسخه‌ها

|آثار = اسارت بشری (۱۹۱۵)؛ ماه و شش پشیز  (۱۹۱۹)

}}موآم، سامرست (۱۸۷۴ـ۱۹۶۵)(Maugham, Somerset)<br /> [[File:38454500.jpg|thumb|سامرست موآم]]

نویسندۀ انگلیسی. ازجمله آثار اوست: ''[[اسارت بشری]]''<ref>''Of Human Bondage''</ref> (۱۹۱۵)، ''ماه و شش پشیز''<ref>''The Moon and Sixpence''</ref> (۱۹۱۹)، ''کیک‌ها و آبجو''<ref>''Cakes and Ale''</ref> (۱۹۳۰)؛ مجموعه داستان‌های کوتاه ''اشندن''<ref>''Ashenden''</ref> (۱۹۲۸) و ''باران و دیگر داستان‌ها''<ref>''Rain and Other Stories''</ref> (۱۹۳۳)؛ و نمایش‌نامه‌های ''خانم فردریک''<ref>''Lady Frederick''</ref> (۱۹۰۷) و ''از ما بهتران''<ref>''Our Betters''</ref> (۱۹۱۷). نوشته‌های موام با آشنایی عمیق وی از منش انسانی اساساً از تصورات رمانتیک به دور است و رگه‌ای از بدگمانی عمیق در تمام آثار وی دیده می‌شود. موام در [[پاریس، شهر|پاریس]] متولد شد و در بیمارستان سنت توماس<ref>St Thomas’s Hospital </ref> [[لندن (انگلستان)|لندن]] درس پزشکی خواند. در اولین رمان خود، ''لیزا اهل لمبث''<ref>Liza of Lambeth </ref> (۱۸۹۷)، از تجارب پزشکی‌اش بهره گرفت و بعد از موفقیت این رمان و رمان ''خانم کرادک''<ref>''Mrs. Craddock''</ref> (۱۹۰۲) تصمیم گرفت ادبیات را دنبال کند. ''اسارت بشری'' نیز بار دیگر در دنیای آشنای یک دانشجوی پزشکی می‌گذرد. موام قسمتی از داستان ''ماه و شش پشیز'' را براساس زندگی [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)|پل گوگن]]<ref>Paul Gauguin </ref>، نقاش معروف، نوشته است، ''کیک‌ها و آبجو'' دربارۀ رمان‌نویسی مشهور است؛ و ''لبۀ تیغ''<ref>''The Razor’s Edge''</ref> (۱۹۴۴) داستان یک کهنه‌سرباز جوان امریکایی است. در جنگ جهانی اوّل در [[سوییس|سوئیس]] و روسیه مأمور مخفی بود و داستان‌های جاسوسی ''اشندن'' را براساس تجارب شخصی خود نوشت. از میان داستان‌های کوتاه متعدد وی، داستان‌هایی که فضای آن‌ها در مالایا و [[اقیانوس آرام]] می‌گذرد، شهرت بیشتری دارند. در ۱۹۰۸ چهار نمایش‌نامه از وی هم‌زمان در وست اِند<ref>''West End''</ref> لندن بر روی صحنه اجرا می‌شد. دیگر آثار وی عبارت‌اند از ''نان و ماهی''<ref>''Loaves and Fishes''</ref> (۱۹۱۱)، ''زن سزار''<ref>''Caesar’s Wife''</ref> (۱۹۱۹)، ''گمنام''<ref>''The Unknown''</ref> (۱۹۲۰)، ''دایره''<ref>''The Circle''</ref>(۱۹۲۱)، ''شرق سوئز''<ref>''East of Suez''</ref> (۱۹۲۲)، ''آتش مقدس''<ref>''The Sacred Flame''</ref> (۱۹۲۹)، و ''در ازای خدمات''<ref>''For Services Rendered''</ref> (۱۹۳۲). زندگی‌نامۀ خودنوشت او با نام ''حاصل عمر''<ref>''The Summing Up''</ref>، که به‌دلیل افشاگری‌های زندگی خصوصی‌اش جالب توجه است در ۱۹۳۸ و ''دفتر یادداشت نویسنده''<ref>''A Writer’s Notebook''</ref> در ۱۹۴۹ منتشر شد. ''ده رمان بزرگ جهان''<ref>''The Novels and Their Authors''</ref> در ۱۹۵۴ انتشار یافت. بسیاری از آثار وی به فارسی برگردانده شده‌اند.