کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷): تفاوت میان نسخه‌ها

کانْسْتَبِل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)(Constable, John)<br/> [[File:35118900.jpg|thumb|تابلوي گندم‌زار، اثر جان کانستبل]]

|عنوان =جان کانْسْتَبِل

|مکتب =

|آثار =اسب جهنده (1825؛ آکادمی سلطنتی، لندن)؛ گندم‌زار(1826؛ نگارخانۀ ملی لندن)

نقاش انگلیسی. از بزرگ‌ترین نقاشان منظره‌پرداز قرن ۱۹ بود. صحنه‌هایی از طبیعت زادگاهش سافوک<ref>Suffolk</ref>، ازجمله تابلوی ''گاری علوفه''<ref>''The Haywain''

</ref> (۱۸۲۱؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>)، و همچنین تصاویری از کاخ‌ها، کلیساها، چشم‌اندازها، و سواحل بریتانیا نقاشی کرد. کانستبل میراث‌بَر سنّت واقع‌گرایی<ref>realism </ref> محزون هلندی، به‌ویژه شیوۀ یاکوب رویسدال<ref>Jacob Ruisdael </ref> بود. می‌خواست تغییرات زودگذر جوّی را بر تابلو آوَرَد و از مناظر طبیعی انگلستان تصاویر یادمانی بسازد؛ همچون تابلوی ''اسب سفید''<ref>''The White Horse'' </ref> (۱۸۱۹؛ مجموعۀ فریک، نیویورک<ref>Frick Collection, New York </ref>) و ''کلیسای جامع سالزبری از دیدگاه محوطۀ اُسقُفی''<ref>''Salisbury Cathedral from the Bishop’s Grounds'' </ref> (۱۸۲۷؛ موزۀ ویکتوریا و آلبرت<ref>Victoria and Albert Museum</ref>، لندن). نقاشی‌های کانستبل به‌سبب بازنمایی جلوه‌های جوّی شایان توجه‌اند؛ بسیاری از نقاشان فرانسوی، ازجمله اوژِن دُلاکروا<ref> Eugène Delacroix</ref> آثارش را ستودند. در میان برگزیده‌ترین آثارِ او تابلوی ''اسب جهنده''<ref>''The Leaping Horse'' </ref> (۱۸۲۵؛ آکادمی سلطنتی، لندن<ref>Royal Academy, London </ref>)، ''گندم‌زار''<ref>''The Cornfield'' </ref> (۱۸۲۶؛ نگارخانۀ ملی لندن)، و ''دِدَم وِیل''<ref>''Dedham Vale'' </ref> (۱۸۲۸؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref>National Gallery of Scotland </ref>، ادینبورگ<ref>Edinburgh </ref>) درخور ذکرند. بسیاری از پیش‌طرح‌های رنگ‌روغنی‌اش از بهترین آثار او به‌شمار می‌آیند. کانستبل در جوانی در آسیاب خانوادگی‌شان کار کرد، و به‌تدریج به نقاشی گرایید. در ۲۳سالگی در هنرکده‌های آکادمی سلطنتی<ref>Royal Academy Schools</ref> تحصیلات جدّی را آغاز کرد، و در ۳۵سالگی تابلوی ''دِدَم وِیل'' (۱۸۱۱) را کشید. در دوران طولانی تکامل هنری‌اش دو عامل اصلی یاد‌کردنی‌اند: نخست این‌که دستاوردهای نقاشان منظره‌ساز، ازجمله کلود لورن<ref>''Claude Lorrain'' </ref>، یاکوب رویسدال، پتر پل روبنس<ref>Peter Paul Rubens</ref>، تامس گِینزبارو<ref> Thomas Gainsborough </ref>، و تامس گِرتین<ref>Thomas Girtin </ref> را تحلیل و بررسی کرد و دوم این‌که طبیعت و همۀ مظاهر آن را می‌ستود ـ چشم‌اندازهای پانوراما (سراسرنما)<ref>panorama </ref>ی اَبرهای پایان‌ناپذیر، دشت‌ها، رودها، چمن‌زارهای آب‌گیر و گندم‌زارهای زادگاهش انگلیای شرقی<ref>East Anglia</ref>، و به‌ویژه درّۀ استور<ref> Stour </ref> در نزدیک خانه‌اش که اکنون با نام «دیار کانستبل» مشهور است، در آثارش تجلّی یافته‌اند. فطرتاً نقّاش دشت‌ها و صحنه‌های ساده و بی‌تکلّف روستایی بود؛ مناظر کوهستانی که برای نقاشان رمانتیک<ref>Romantic</ref> چنان دلپذیر بود، توجّه او را برنمی‌انگیخت. اصولی که کانستبل خود را ملزم به رعایت آن می‌دانست، آثار وی را از جوزف ترنر<ref> Joseph Turner</ref>، هنرمند معاصرش، متمایز می‌سازد. کانستبل که هنرمند شاخص دورۀ رمانتیک بود، همچون وردزورث<ref> Wordsworth </ref>، پس از رهایی از تنش‌های انقلاب و جنگ، فقط به طبیعت و مطالعۀ پدیده‌های طبیعی پرداخت. در ۱۸۱۹ به‌عضویت آکادمی سلطنتی درآمد، و در همان سال متعاقب دریافت مستمری مقرر، از دغدغه‌های مالی رهایی یافت و توانست نیروی خویش را صرف اجرای آثار برجسته‌اش کند. کانستبل در انگلستان تأثیر مستقیم چندانی نداشت، لیکن در فرانسه هنرمندان مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref> و کمی بعد امپرسیونیست‌<ref>Impressionist</ref>ها را متأثر ساخت.