رودریگو، خوآکین (۱۹۰۱ـ۱۹۹۹): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>(۱۹۳۹) یا ''کنسرتوی قهرمانی (کنسرتو اِروئیکو)''<ref>''Concerto heroico''</ref> (۱۹۴۳). سبک آهنگ‌سازی همواره محافظه‌کارانه و [[نیوکلاسیک|نئوکلاسیک]] درخشان او فراز و نشیبی کمتر از سبک [[فایا، مانویل د (۱۸۷۶ـ۱۹۴۶)|مانوئل دِ فایا]]<ref> Manuel de Falla</ref> دارد، اما به همان اندازه تأثیرگذار و رنگارنگ است. رودریگو در [[ساگونتو]]<ref> Sagunto </ref>، [[والنسیا، شهر (اسپانیا)|والنسیا]] به‌دنیا آمد. در ۳سالگی نابینا شد، اما در فراگیری موسیقی پشتکار فراوانی به‌خرج داد و در ۱۹۲۷ به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت تا شاگرد [[دوکا، پل آبراهام (۱۸۶۵ـ۱۹۳۵)|پل دوکا]]<ref>Paul Dukas</ref> شود. در ۱۹۳۳ به اسپانیا بازگشت و پس از سفرهایی در اروپا، بار دیگر در ۱۹۳۶ مراجعت کرد و در ۱۹۳۹ در [[مادرید، شهر|مادرید]] ساکن شد. ازجمله آثار اوست: کنسرتوی تابستان<ref> ''Summer''</ref> برای ویولن (۱۹۴۴)؛ ''کنسرتو به سبک مجلل''<ref> ''Concierto en modo galante''</ref> برای [[ویولنسل|ویولن‌سل]] (۱۹۴۹)؛ ''کنسرتو سرناد''<ref> ''Concerto Serenada''</ref> برای [[هارپ]] (۱۹۵۴)؛ ''فانتزی برای یک نجیب‌زاده''<ref> ''Fantasia para un gentil hombre''</ref> برای [[گیتار]] و ارکستر (۱۹۵۴)؛ ''کنسرتوی اندلسی''<ref> ''Concierto andaluz ''</ref> برای چهار گیتار و ارکستر (۱۹۶۷)؛ ''کنسرتو پاستورال''<ref>''Concierto Pastoral''</ref> برای فلوت (۱۹۷۸)؛ ''کنسرتو شبیه یک دیوِرتیمنتو''<ref> ''Concierto como um divertimento''</ref> برای ویولن‌سل (۱۹۸۱)؛ ''کنسرتو برای یک جشن''<ref> ''Concierto para una fiesta''</ref> برای گیتار (۱۹۸۲).