بروکنر، آنیتا: تفاوت میان نسخه‌ها

|زادروز=۱۹۲۸ م

|شغل و تخصص های دیگر=

|سمت =استاد مشاور موسسه کورتالد از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸، استاد هنرهای زیبا در دانشگاه کیمبریج از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸

|آثار =هتل دریاچه (۱۹۸۴؛ برنده جایزه بوکر)؛ وصلت ناجور

}}

رمان‌نویس انگلیسی و مورخ هنر. ازجمله رمان‌های اوست: ''هتل دریاچه''<ref>Hotel du Lac</ref> (۱۹۸۴، برندۀ جایزۀ بوکر<ref>Booker Prize </ref>)، ''وصلت ناجور''<ref>A Misalliance </ref> (۱۹۸۶)، ''دیرکرده‌ها''<ref>Latecomers </ref> (۱۹۸۸)، ''چشم بسته''<ref>A Closed Eye </ref> (۱۹۹۱)، ''رمانس خانوادگی''<ref>Family Romance</ref> (۱۹۹۳)، ''نظر شخصی''<ref> A Private View  

</ref> (۱۹۹۴)، ''ماجراهای خیابان لوگیه''<ref>Incidents in the rue Laugier </ref> (۱۹۹۵)، ''وضعیت‌های دگرگون‌شده''<ref>Altered States </ref> (۱۹۹۶)، ''سقوط آرام''<ref>Falling Slowly </ref>(۱۹۹۸)، ''نفوذ بی‌جا''<ref>Undue Influence </ref> (۱۹۹۹). روکنر از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸ استاد مشاور مؤسسۀ کورتالد<ref>Courtauld </ref>، و از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ استاد هنرهای زیبا در دانشگاه کیمبریج بود، و اولین زنی بود که به این مقام رسید. در سال ۲۰۰۰ ''رمانتیسم و منتقدانش''<ref>Romanticism and its Discontents </ref> را منتشر کرد که پژوهشی تاریخی در مورد قهرمان رمانتیک در آثار مکتوب و نقاشی است. مهارتش در داستان‌نویسی در تصویر ظریفی است که از یأس و دل‌مردگی شخصیت‌های زن عرضه می‌کند. ''نظرات''<ref>Soundings

</ref>(۱۹۹۷) مجموعۀ سخنرانی‌ها و نقدهای اوست.