شایق، عبدالله (تفلیس ۱۸۸۱ـ باکو ۱۹۵۹): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>داستان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، مترجم و شاعر آذربایجانی. در [[تفلیس]] و [[خراسان]] درس خواند. سپس به [[باکو]] رفت (۱۹۰۱) و تا ۱۹۳۴ به تدریس در مدارس ابتدایی آن‌جا پرداخت. درون‌مایۀ آثارش اعم از شعر، داستان، نمایش‌نامه و رمان مسائلی چون میهن‌دوستی؛ آزادی، انقلاب، نابرابری طبقاتی، زندگی زحمتکشان و طبیعت است. شایق به زبان‌های فارسی و روسی تسلط داشته و آثاری از [[نظامی گنجوی، ابومحمد الیاس (گنجه ح ۵۳۵ـ۶۱۴ق)|نظامی]]، [[فردوسی طوسی، ابوالقاسم (طوس ۳۲۹ـ ۴۱۷/۴۱۱ق)|فردوسی]]، [[پوشکین، الکساندر (۱۷۹۹ـ۱۸۷۳)|پوشکین]]، [[لرمانتوف، میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)|لرمانتوف]] و دیگران به ترکی آذری ترجمه کرده است. او را بنیاد‌گذار نمایش‌نامه‌نویسی کودکان در آذربایجان می‌دانند. شایق دو دوره نمایندۀ مجلس باکو بود و نشان لنین و [[پرچم سرخ]] گرفت. تألیفاتش بسیار است. از آثارش: رمان‌های ''قهرمانان عصر ما'' (۱۹۱۳ـ۱۹۱۸) و ''ارس'' (۱۹۳۸)؛ نمایش‌نامه‌های ''آذرخش'' (۱۹۲۶) و'' نوشابه'' (۱۹۴۵)؛ داستان‌های منظوم کودکانۀ ''روباه به حج می‌رود،'' ''خانم تق‌تق''؛ ''کوچ'' (۱۹۱۰)؛ کتاب‌های درسی ''عینک کودکان'' (۱۹۰۷) و ''کتاب قرائت'' (۱۹۲۴)؛ کمدی'' یک ساعت خلیفه بودن'' (۱۹۵۷).</p>