بوچلی، آندرآ: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref> و [[پاپ، موسیقی|موسیقی پاپ]]، مشهور به تنور چهارم (چهارمین تنور)<ref>fourth tenor </ref>. خوانندۀ نابینای اهل توسکانی که در مقام دارندۀ یکی از پرشورترین صداها در عرصۀ آواز کلاسیک ملایم ظهور کرد و به دنیای اپرا نیز راه گشود. همکاری با [[پاواروتی ، لوچانو (۱۹۳۵ـ۲۰۰۷)|پاواروتی]]<ref>Pavarotti </ref> در آلبوم میزِرِره<ref>Miserere </ref> در ۱۹۹۲ و نیز تور هنری دور دنیا با زوکرو فورنا چیاری<ref>Zucchero Fornaciari </ref> در ۱۹۹۳، توجه جهانی را به‌سوی بوچلی جلب کرد. در عرصۀ ترانه‌های پاپ، خواننده‌ای موفق است و با خواننده‌های مشهور اجرای دونفره داشته است، همچون [[دیون، سلین (1967)|سلین دیون]]<ref>Celine Dion</ref>، برایان آدامز<ref> Bryan Adams </ref>، سارا برایتمن<ref>Sarah Brightman </ref>، اِروس رامازوتی. بوچلی در روستایی در توسکانی<ref>Toscany </ref> به‌دنیا آمد. در ۶‌سالگی آموختن [[پیانو]] را آغاز کرد. بعدها در نواختن [[فلوت]] و [[ساکسوفون]] مهارت یافت. مشکل بینایی از کودکی او را رنج می‌داد و در ۱۲سالگی طی حادثه‌ای به‌کلی نابینا شد؛ به آموختن موسیقی اکتفا نکرد و از دانشگاه پیزا<ref>University of Pisa</ref> در رشتۀ حقوق دکتری گرفت. ازجمله آثار اوست: ''آندر‌آ بوچلی''<ref> Andrea Bocelli </ref>(۱۹۹۴)، سفر ایتالیایی<ref>Viaggio Italiano/Italian Journey </ref>، رومانزا<ref>Romanza </ref> (۱۹۹۷)، ‌Time To Say Goodbye (به همراه سارا برایتمن)، The Prayer (به همراه سلین دیون) که برندۀ جایزه گلدن گلوب<ref>Golden Globe</ref> شد و ۱۰میلیون نسخه از آن به‌فروش رفت.