Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۹۱۲
ویرایش
ارکستر سمفونیک تهران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
'''علینقی وزیری و نخستین ارکستر سمفونیکهای جدی تهران''' | '''علینقی وزیری و نخستین ارکستر سمفونیکهای جدی تهران''' | ||
کلنل [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] از مهمترین موسیقیدانان ایرانی بوده که در تشکیل ارکستر، ورود نت و قواعد مربوطه به موسیقی ایرانی و سواد موسیقایی نوازندگان تاثیر بسیار مهم و چشمگیری داشته است. او که در فرانسه و [[آلمان]] به تحصیل موسیقی پرداخته بود، پس از بازگشت به ایران، در سال 1302ش مدرسهی موسیقیای احداث کرد و در پی آن ارکستری متشکل از هنرجویان برجستهی همان مدرسه تشکیل داد و آثار بینالمللی و ایرانی را به اجرا گذاشت. این ارکستر بعدها به دلیل کمکهای دولتی از سوی وزارت معارف با نام ارکستر مدرسهی دولتی به فعالیت خود ادامه داد. در سال 1313 [[مین باشیان، خانواده|غلامحسین مینباشیان]] (فرزند [[سالار معزز]]) جانشین او شد و سرپرستی مدرسهی موسیقی دولتی را به عهده گرفت و آن را به [[هنرستان عالی موسیقی]] تغییر نام داد. او پس از این اقدام، ارکستر سمفونی بلدیه را متشکل از 20 نوازنده در تهران بنیان گذاشت و قطعات را به صورت پارتیتور بازنویسی کرده و برای اجرا در اختیار ارکستر جدید قرار داد. این ارکستر برای نخستین بار در سال 1313 (به مناسبت جشن هزارهی فردوسی) به روی صحنه رفت. این گروه که به همت مینباشیان زیر مجموعهی هنرستان عالی موسیقی قرار گرفته بود، با تشکیل سازمان پرورش افکار، عنوانش به ارکستر استادان موسیقی کشور تغییر کرد و با استخدام تعدادی نوازندهی خارجی به وسعت و قدرت آن افزوده شد. به طوری که دو ارکستر کوچکتر نیز متشکل از هنرجویان هنرستان عالی موسیقی در این دوره به وجود آمد. این دو ارکستر توسط [[حسن رادمرد]] و [[علی محمد خادم میثاق|علیمحمد خادم میثاق]] رهبری میشدند. در اواخر [[جنگ جهانی دوم]]، هنرستان عالی موسیقی و ارکسترهای مربوطه به حالت تعطیل درآمده و مینباشیان نیز برکنار شد. چندماه بعد وزیری مجددا به ریاست هنرستان عالی منصوب شد و ارکستری که توسط مینباشیان تشکیل شده بود با رهبری [[محمود، پرویز (تهران ۱۲۸۹ـ امریکا ۱۳۸۳ش)|پرویز محمود]] دوباره احیا شد و با آثار وزیری، [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روحالله خالقی]] و قطعات آهنگسازان بزرگ جهان به روی صحنه رفت. این ارکستر در سال ۱۳۲۴ به وسیلهی محمود سازماندهی شد و به شکل امروزی درآمد. پرویز محمود در آن زمان رئیس هنرستان عالی موسیقی یا کنسرواتوار تهران بود و چند تن از همکاران و دوستانش مانند [[غریب، غلامحسین | کلنل [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] از مهمترین موسیقیدانان ایرانی بوده که در تشکیل ارکستر، ورود نت و قواعد مربوطه به موسیقی ایرانی و سواد موسیقایی نوازندگان تاثیر بسیار مهم و چشمگیری داشته است. او که در فرانسه و [[آلمان]] به تحصیل موسیقی پرداخته بود، پس از بازگشت به ایران، در سال 1302ش مدرسهی موسیقیای احداث کرد و در پی آن ارکستری متشکل از هنرجویان برجستهی همان مدرسه تشکیل داد و آثار بینالمللی و ایرانی را به اجرا گذاشت. این ارکستر بعدها به دلیل کمکهای دولتی از سوی وزارت معارف با نام ارکستر مدرسهی دولتی به فعالیت خود ادامه داد. در سال 1313 [[مین باشیان، خانواده|غلامحسین مینباشیان]] (فرزند [[سالار معزز]]) جانشین او شد و سرپرستی مدرسهی موسیقی دولتی را به عهده گرفت و آن را به [[هنرستان عالی موسیقی]] تغییر نام داد. او پس از این اقدام، ارکستر سمفونی بلدیه را متشکل از 20 نوازنده در تهران بنیان گذاشت و قطعات را به صورت پارتیتور بازنویسی کرده و برای اجرا در اختیار ارکستر جدید قرار داد. این ارکستر برای نخستین بار در سال 1313 (به مناسبت جشن هزارهی فردوسی) به روی صحنه رفت. این گروه که به همت مینباشیان زیر مجموعهی هنرستان عالی موسیقی قرار گرفته بود، با تشکیل سازمان پرورش افکار، عنوانش به ارکستر استادان موسیقی کشور تغییر کرد و با استخدام تعدادی نوازندهی خارجی به وسعت و قدرت آن افزوده شد. به طوری که دو ارکستر کوچکتر نیز متشکل از هنرجویان هنرستان عالی موسیقی در این دوره به وجود آمد. این دو ارکستر توسط [[حسن رادمرد]] و [[علی محمد خادم میثاق|علیمحمد خادم میثاق]] رهبری میشدند. در اواخر [[جنگ جهانی دوم]]، هنرستان عالی موسیقی و ارکسترهای مربوطه به حالت تعطیل درآمده و مینباشیان نیز برکنار شد. چندماه بعد وزیری مجددا به ریاست هنرستان عالی منصوب شد و ارکستری که توسط مینباشیان تشکیل شده بود با رهبری [[محمود، پرویز (تهران ۱۲۸۹ـ امریکا ۱۳۸۳ش)|پرویز محمود]] دوباره احیا شد و با آثار وزیری، [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روحالله خالقی]] و قطعات آهنگسازان بزرگ جهان به روی صحنه رفت. این ارکستر در سال ۱۳۲۴ به وسیلهی محمود سازماندهی شد و به شکل امروزی درآمد. پرویز محمود در آن زمان رئیس هنرستان عالی موسیقی یا کنسرواتوار تهران بود و چند تن از همکاران و دوستانش مانند [[غریب، غلامحسین|غلامحسین غریب گرگانی]] (نوازندهی [[کلارینت]]) و [[روبیک گریگوریان]] (نوازندهی ویولن و رهبر آواز گروهی) در این کار با او همکاری داشتند. | ||