آلوارت، فون ویلهلم تئودور (۱۸۲۸ـ۱۹۰۹م): تفاوت میان نسخه‌ها

<br /> خاورشناس آلمانی. در دانشگاه‌های [[گرایفسوالد]]<ref>Greifswald</ref> و [[گوتینگن]]<ref>Göttingen</ref> درس خواند و در رشتۀ زبان‌شناسی دانشنامۀ دکتری گرفت. در دانشگاه گرایفسوالد، کتابدار و سپس از ۱۸۶۱م استاد زبان‌های شرقی شد. در نشر نظم و نثر عربی بسیار کوشید و از بزرگ‌ترین آگاهان به شعر جاهلی و اشعار رجزی عرب بود. از آثار اوست: ''فهرست نسخه‌های خطی عربی''<ref>''Verzeichnis der arabischen Handschriften''</ref> ''کتابخانۀ سلطنتی برلین'' در ۱۰ جلد ([[برلین]]<ref>Berlin</ref>، ۱۸۸۷ـ۱۸۹۹م) که بزرگ‌ترین کار او و از دقیق‌ترین فهرست‌‌های نسخه‌های خطیِ عربی ا‌ست؛ چاپ ''دیوان طهمان‌الکلابی'' ([[لیدن]]<ref>Leyden</ref>، ۱۸۵۸م)؛ چاپ ''الفخری فی‌الآداب‌السلطانیه'' نوشتۀ [[ابن طقطقی، صفی الدین ابوجعفرمحمد (۶۶۰ـ۷۰۹ق)|ابن طِقْطَقی]] (گوتینگن، ۱۸۶۰م)؛ چاپ ''دیوان [[ابونواس، حسن بن هانی (اهواز ۱۳۰ـ بغداد ۲۰۰ق)|ابوُنواس]]'' (گرایفسوالد، ۱۸۶۱م)؛ چاپ ''[[فتوح البلدان|فتوح‌البلدان]]'' [[بلاذری، احمد بن یحیی ( ـ۲۷۹ق)|بلاذری]]، با همکاری [[دخویه، میخایل یان (۱۸۳۶ـ۱۹۰۹)|دخویه]]، در ۳ جلد (گرایفسوالد، ۱۸۶۳ـ۱۸۶۸م)؛ ''دربارۀ شعر و شاعری اعراب''<ref>''Über Poesie und Poetik der Araber'' /On Poetry and Poetics of the Arabs</ref> (گرایفسوالد، ۱۸۵۹م)؛ ''العقد ‌الثمین فی دواوین الشعراء الجاهلین'' (گرایفسوالد، ۱۸۶۹م)؛ ترجمۀ ''دیوان [[رؤبه بن عجاج (ح ۶۵ ـ۱۴۵ق)|رؤبة بن العجّاج]]'' (برلین، ۱۹۰۴م) با حفظ وزن.<br /> &nbsp;