دورنمات، فریدریش (۱۹۲۱ـ۱۹۹۰): تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش‌نامه‌نویس سوئیسی. تراژدی ـ کُمدی<ref>tragicomedy </ref>های گروتسک<ref>grotesque </ref>&nbsp;و طنزی همچون ''ملاقات بانوی سال‌خورده''<ref>''Der Besuch einer alten Dame/The Visit of the Old Lady ''</ref> (۱۹۵۶) و ''فیزیک‌دان‌ها''<ref>''Die Physiker/The Physicists'' </ref> (۱۹۶۲) را نوشت. شیفتگی او به تئاتر پوچی<ref>absurd</ref> و شوخی تلخ<ref> black humour </ref> را در رمان‌هایش ـ مانند ''قول''<ref>''Das Versprechen/The Pledge'' </ref>(۱۹۵۸) ـ می‌توان مشاهده کرد. آثارش نگرانی از بیهودگی معنوی معاصر را ابراز می‌دارند و یادآور افکار [[کی یرکگور، سورن (۱۸۱۳ـ۱۸۵۵)|کی‌یرکگور]]<ref>Kierkegaard </ref> فیلسوف [[دانمارکی]]، و [[کافکا، فرانتس (۱۸۸۳ـ۱۹۲۴)|کافکا]]<ref>Kafka </ref>، نویسندۀ چک، اند. این آثار، تأثیرات هنرمندانه، از تئاتر حماسی<ref>epic theatre </ref> [[برتولت برشت]]<ref>Bertolt Brecht </ref> گرفته تا نقاشی اکسپرسیونیستی<ref>expressionist </ref> و کُمدی آریستوفانسی<ref>Aristophanic </ref> را به‌صورت سبکی غالباً متناقض‌‌ درهم می‌آمیزند. دورنمات در کونولفینگن<ref> Konolfingen </ref>، [[برن، شهر|برن]]<ref>Bern </ref>، به‌دنیا آمد؛ پیش از روآوردن به نویسندگی، در رشتۀ هُنر تحصیل کرد. آثارش عبارت‌اند از ''رومولوس کبیر''<ref>''Romulus der Grosse/Romulus the Great'' </ref> (۱۹۴۹)، ''ازدواج آقای میسی‌سیپی''<ref>''Die Ehe des Herrn Mississippi/The Marriage of Mr Mississippi'' </ref>''‌'' (۱۹۵۲)، و ''فرشته‌ای به بابل می‌آید''<ref>''Ein Engel Kommt nach Babylon/An Angel Comes to Babylon'' </ref> (۱۹۵۳). داستان‌هایی پلیسی، همچون ''قاضی و جلادش''<ref>''Der Richter und sein Henker/The Judge and His Executioner''</ref> (۱۹۵۲)، را نیز نوشت.