پرش به محتوا

هفدهمین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:




دوره‌ی هفدهم [[جشنواره فیلم فجر|جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر]]. از ۱۲ تا ۲1 بهمن ۱۳۷7 به دبیری [[سیف الله داد|سیف‌الله داد]]، توسط بنیاد سینمایی فارابی و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار گردید.  
دوره‌ی هفدهم [[جشنواره فیلم فجر|جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر]]. از ۱۲ تا ۲1 بهمن ۱۳۷7 به دبیری [[داد، سیف الله (خرمشهر ۱۳۳۴ـ ۱۳۸۸ش)|سیف‌الله داد]]، توسط بنیاد سینمایی فارابی و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار گردید.  


این دوره از جشنواره سرشار از بزرگداشت بود؛ از [[خسرو شکیبایی]]، هارون یشایایی (تهیه‌کننده)، مرتضی شایسته تا [[مارسل کارنه (۱۹۰۶ـ۱۹۹۶)|مارسل کارنه]]، [[روبر برسون]] و [[برتران تاورنیه]]. در بخش سینمای ایران دو فیلم ''قرمز'' ([[فریدون جیرانی]]) و ''دو زن'' ([[تهمینه میلانی]]) آشکارا مشکلات اجتماعی و خانوادگی زنان را با کنار زدن تابوهایی که از ابتدا هم می‌توانستند خط قرمز نباشند، به تصویر کشیدند و استقبال از آنها چه در زمان جشنواره و چه در هنگام اکران، از این دو اثر فیلم‌هایی به عنوان پرچم‌دار فیلم‌های اجتماعی سال‌های بعد ساخت. [[محمدرضا فروتن]] و [[هدیه تهرانی]] زوج فیلم ''قرمز'' سیمرغ‌ها را ربودند و از بازی [[نیکی کریمی (تهران ۱۳۵۰ش)|نیکی کریمی]] در دو زن تقدیر شد. در کنار این دو فیلم یاد شده، ''مصائب شیرین'' ([[علیرضا داودنژاد|علیرضا داوودنژاد]]) با مطرح ساختن قضیه‌ی ازدواج موقت و روابط میان نوجوانان و جوانان به این جریان رنگ و لعاب بیشتری بخشید. فیلم شاعرانه‌ی ''رنگ خدا'' ([[مجید مجیدی]]) و فیلم هنری و نه چندان تماشاگرپسند ''روبان قرمز'' ([[ابراهیم حاتمی کیا|ابراهیم حاتمی‌کیا]]) از دیگر آثار مطرح این دوره از جشنواره بودند که توانستند عمده‌ی جوایز بخش بین‌الملل جشنواره را به خود اختصاص دهند. اما در بخش سینمای ایران این فیلم ''هیوا'' ([[رسول ملاقلی پور|رسول ملاقلی‌پور]]) بود که توانست جوایز اصلی را درو کند و سیمرغ بلورین بهترین فیلم و کارگردانی را به نام خود بزند. از فیلم‌های خارجی مطرح در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل می‌توان به ''نام من جو است'' ([[کن لوچ]]) و ''ژنرال'' ([[جان بورمن (۱۹۳۳)|جان بورمن]]) اشاره کرد.  
این دوره از جشنواره سرشار از بزرگداشت بود؛ از [[شکیبایی، خسرو (تهران ۱۳۲۳ـ ۱۳۸۷ش)|خسرو شکیبایی]]، هارون یشایایی (تهیه‌کننده)، مرتضی شایسته تا [[کارنه، مارسل (۱۹۰۶ـ۱۹۹۶)|مارسل کارنه]]، [[برسون، روبر (۱۹۰۷ـ۱۹۹۹)|روبر برسون]] و [[تاورنیه، برتران (۱۹۴۱)|برتران تاورنیه]]. در بخش سینمای ایران دو فیلم ''قرمز'' ([[جیرانی، فریدون (کاشمر ۱۳۳۰ش)|فریدون جیرانی]]) و ''دو زن'' ([[میلانی، تهمینه (تبریز ۱۳۳۹ش)|تهمینه میلانی]]) آشکارا مشکلات اجتماعی و خانوادگی زنان را با کنار زدن تابوهایی که از ابتدا هم می‌توانستند خط قرمز نباشند، به تصویر کشیدند و استقبال از آنها چه در زمان جشنواره و چه در هنگام اکران، از این دو اثر فیلم‌هایی به عنوان پرچم‌دار فیلم‌های اجتماعی سال‌های بعد ساخت. [[فروتن، محمدرضا (تهران ۱۳۴۷ش)|محمدرضا فروتن]] و [[تهرانی، هدیه (تهران ۱۳۵۱ش)|هدیه تهرانی]] زوج فیلم ''قرمز'' سیمرغ‌ها را ربودند و از بازی [[کریمی، نیکی (تهران ۱۳۵۰ش)|نیکی کریمی]] در دو زن تقدیر شد. در کنار این دو فیلم یاد شده، ''مصائب شیرین'' ([[داودنژاد، علیرضا (تهران ۱۳۳۲ش)|علیرضا داوودنژاد]]) با مطرح ساختن قضیه‌ی ازدواج موقت و روابط میان نوجوانان و جوانان به این جریان رنگ و لعاب بیشتری بخشید. فیلم شاعرانه‌ی ''رنگ خدا'' ([[مجیدی، مجید (تهران ۱۳۳۸ش)|مجید مجیدی]]) و فیلم هنری و نه چندان تماشاگرپسند ''روبان قرمز'' ([[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]]) از دیگر آثار مطرح این دوره از جشنواره بودند که توانستند عمده‌ی جوایز بخش بین‌الملل جشنواره را به خود اختصاص دهند. اما در بخش سینمای ایران این فیلم ''هیوا'' ([[ملاقلی پور، رسول (تهران ۱۳۳۴ـ۱۳۸۵ش)|رسول ملاقلی‌پور]]) بود که توانست جوایز اصلی را درو کند و سیمرغ بلورین بهترین فیلم و کارگردانی را به نام خود بزند. از فیلم‌های خارجی مطرح در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل می‌توان به ''نام من جو است'' ([[لوچ، کن (کنت) (۱۹۳۶)|کن لوچ]]) و ''ژنرال'' ([[بورمن، جان (۱۹۳۳)|جان بورمن]]) اشاره کرد.  




خط ۲۳: خط ۲۳:
سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه: تهمینه میلانی (دو زن)
سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه: تهمینه میلانی (دو زن)


دیپلم افتخار برای بهترین فیلم‌نامه: [[حمید جبلی]] (پسر مریم)
دیپلم افتخار برای بهترین فیلم‌نامه: [[جبلی، حمید (تهران ۱۳۳۷ش)|حمید جبلی]] (پسر مریم)


سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: محمدرضا فروتن (قرمز)
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: محمدرضا فروتن (قرمز)


دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش اول مرد: [[جمشید هاشم پور|جمشید هاشم‌پور]] (هیوا)، محسن رمضانی (رنگ خدا)
دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش اول مرد: [[هاشم پور، جمشید (تهران ۱۳۲۳ش)|جمشید هاشم‌پور]] (هیوا)، محسن رمضانی (رنگ خدا)


سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن: هدیه تهرانی (قرمز)
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن: هدیه تهرانی (قرمز)
خط ۴۱: خط ۴۱:
با تقدیر از: [[حسین زندباف]] (هیوا)
با تقدیر از: [[حسین زندباف]] (هیوا)


سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: [[حسین علیزاده]] (زشت و زیبا)
سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: [[علیزاده، حسین (تهران ۱۳۳۰ش )|حسین علیزاده]] (زشت و زیبا)


سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد: [[حسین محجوب]] (رنگ خدا)
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد: [[محجوب، حسین (رشت ۱۳۲۷ش)|حسین محجوب]] (رنگ خدا)


با تقدیر از: [[فردوس کاویانی (کرمان ۱۳۲۰ش)|فردوس کاویانی]] (جنگجوی پیروز)
با تقدیر از: [[کاویانی، فردوس (کرمان ۱۳۲۰ش)|فردوس کاویانی]] (جنگجوی پیروز)


سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن: احترام‌السادات حبیبیان (مصائب شیرین)
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن: احترام‌السادات حبیبیان (مصائب شیرین)
خط ۵۵: خط ۵۵:
سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی: مسعود ولدبیگی (زشت و زیبا)
سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی: مسعود ولدبیگی (زشت و زیبا)


سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس: محمدرضا دلپاک (رنگ خدا)
سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس: [[محمدرضا دلپاک]] (رنگ خدا)


سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری: بهمن اردلان (هیوا)
سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری: [[بهمن اردلان]] (هیوا)


سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه: محمدرضا شرف‌الدین (پرواز خاموش)
سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه: محمدرضا شرف‌الدین (پرواز خاموش)
[[رده:سینما]]
[[رده:سینما]]
[[رده:ایران - آثار و رویدادها]]
[[رده:ایران - آثار و رویدادها]]
سرویراستار
۵۵٬۷۱۴

ویرایش