توللی، فریدون (شیراز ۱۲۹۸ـ همان جا ۱۳۶۴ش): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>شعر توللی عمدتاً شعری عاشقانه، رمانتیک و احساساتی است؛ با تصاویر، واژه‌ها و ترکیب‌های فریبندهٔ خوشاهنگ، که با بیان شاعرانهٔ احساسات فردی، و بیش از هر چیز از کام‌جویی‌های جسمانی سخن می‌گوید. توفیق وی در شاعری، به‌سبب همین شعرهاست. توللی در سرودن شعر عاشقانه به شیوهٔ نو، روزگاری پیشرو بود و در این زمینه سهم بزرگی دارد. تولّلی بر نسل نخست شاعران نوگرای پس از شهریور ۱۳۲۰ش (از جمله بر [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ فرخزاد]] و [[نادرپور، نادر (تهران ۱۳۰۸ـ لوس آنجلس ۱۳۷۸ش)|نادر نادرپور]]) تأثیر عمده‌ای گذاشت. از وی در زمینۀ داستان، ترجمۀ آثار فرنگی، گردآوری فرهنگ مردم و پژوهش‌های باستان‌شناسی نوشته‌های پراکنده‌ای در مجله‌ها و نشریه‌ها باقی مانده است. </p>

دهۀ واپسین زندگی‌ توللی با بیماری قلبی سپری شد. در خانۀ خود در شیراز درگذشت و در جوار آرامگاه حافظ (حافظیه) به ‌خاک سپرده شد.

<br>

----