افتالموسکوپ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
مشاهده داخل چشم از دریچۀ مردمک از قدیم مورد توجه بوده؛ علی بن عیسی کحال (درگذشتۀ 430ق) نویسندۀ ''تذکرةالکحالین'' به این موضوع پرداخته است. اما چارلز بابیج<ref>Charles Babbage</ref>، پزشک انگلیسی، به عنوان اولین مخترع افتالموسکوپ در 1847م شناخته میشود. به دلیل اینکه دستگاه او کارآیی لازم را نداشت، چندسالی کنار گذاشته شد تا اینکه در 1851م هرمان فون هلمهولتز<ref>Hermann von Helmholtz</ref>، فیزیولوژیست آلمانی، بدون اطلاع از اختراع پیشین، دستگاه دیگری به این منظور ساخت. سه سال بعد و پس از فراگیری، این دستگاه به نام افتالموسکوپ تثبیت شد. پس از آن، کوششهای بسیار در تکمیل و افزایش کارآیی آن شده است. اگبرت رکوس<ref>Egbert Rekoss</ref> سازۀ هلمهولتز را با افزودن لنز کاملتر کرد. ویلیام کامینگ<ref>William Cumming</ref>، چشمپزشک بیمارستان رویال لندن<ref>Royal London Ophthalmic Hospital</ref>، به منظور دستیابی به تصویر بهتر از داخل چشم، دید ناظر را با منبع نور هماهنگ کرد. آندریاس آناگنستاکیس<ref>Andreas Anagnostakis</ref> آینۀ مقعر را به آن افزود. در 1885م، ویلیام دنت<ref>Willam Dennet</ref> آن را با لامپ جدید به انجمن چشمپزشکی آمریکا ارائه کرد؛ تا نوبت به فرانسیس ولش<ref>Francis A.welch</ref> و ویلیام آلین<ref>William Noah Allyn</ref> رسید که در 1915م افتالموسکوپ مستقیم را ساخته و عرضه کردند. پس از آن شرکت ولش ـ آلین<ref>Welch Allyn Company</ref> همواره در پیشرفت و ارتقای دستگاه و تولید بهروز آن کوشیده است. | مشاهده داخل چشم از دریچۀ مردمک از قدیم مورد توجه بوده؛ علی بن عیسی کحال (درگذشتۀ 430ق) نویسندۀ ''تذکرةالکحالین'' به این موضوع پرداخته است. اما چارلز بابیج<ref>Charles Babbage</ref>، پزشک انگلیسی، به عنوان اولین مخترع افتالموسکوپ در 1847م شناخته میشود. به دلیل اینکه دستگاه او کارآیی لازم را نداشت، چندسالی کنار گذاشته شد تا اینکه در 1851م هرمان فون هلمهولتز<ref>Hermann von Helmholtz</ref>، فیزیولوژیست آلمانی، بدون اطلاع از اختراع پیشین، دستگاه دیگری به این منظور ساخت. سه سال بعد و پس از فراگیری، این دستگاه به نام افتالموسکوپ تثبیت شد. پس از آن، کوششهای بسیار در تکمیل و افزایش کارآیی آن شده است. اگبرت رکوس<ref>Egbert Rekoss</ref> سازۀ هلمهولتز را با افزودن لنز کاملتر کرد. ویلیام کامینگ<ref>William Cumming</ref>، چشمپزشک بیمارستان رویال لندن<ref>Royal London Ophthalmic Hospital</ref>، به منظور دستیابی به تصویر بهتر از داخل چشم، دید ناظر را با منبع نور هماهنگ کرد. آندریاس آناگنستاکیس<ref>Andreas Anagnostakis</ref> آینۀ مقعر را به آن افزود. در 1885م، ویلیام دنت<ref>Willam Dennet</ref> آن را با لامپ جدید به انجمن چشمپزشکی آمریکا ارائه کرد؛ تا نوبت به فرانسیس ولش<ref>Francis A.welch</ref> و ویلیام آلین<ref>William Noah Allyn</ref> رسید که در 1915م افتالموسکوپ مستقیم را ساخته و عرضه کردند. پس از آن شرکت ولش ـ آلین<ref>Welch Allyn Company</ref> همواره در پیشرفت و ارتقای دستگاه و تولید بهروز آن کوشیده است. | ||
'''انواع''' | |||
افتالموسکوپ انواع متنوعی چون ثابت و جیبی، مستقیم و غیرمستقیم دارد و هر نوع آن از کارآیی خاصی برخوردار است. نوع ثابت روی میز مستقر میشود، بیمار روبرو و پزشک پشت آن مینشیند؛ جیبی به اندازۀ چراغقوه کوچک است و بسیاری از پزشکان از آن استفاده میکنند؛ در افتالموسکوپ مستقیم، لامپ نوردهنده به مردمک در دستگاه نصب شده، تصویر داخل چشم را تا 15برابر بزرگنمایی میکند. تصویر را غیرمعکوس ولی فضای کوچکتر را نشان میدهد؛ در غیرمستقیم، لامپ مجزا از دستگاه است. دو مدلِ یکچشمی و دوچشمی دارد و شبیه عینک میباشد. فضای بزرگتری را نشان میدهد، اما بزرگنمایی آن 2 تا 5 برابر و تصویرش معکوس است. مهمترین اجزاء این دو نوع، لنزهایی برای بزرگنمایی، لامپ یا منبع نوردهنده به داخل چشم، و آینۀ مقعر است. نوع دیگرِ این ابزار به نام افتالموسکوپ لامپاسلیت<ref>Ophthalmoscope slit-lamp</ref> است که به دلیل نزدیکی لنزها به چشم بیمار، فضای داخل چشم را واضحتر و سهبعدی نشان میدهد ولی قابلیت بزرگنمایی ندارد. | |||
---- | ---- | ||