Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
بهزاد رضوی نیا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
رضوینیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعهشناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخنگوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت ادارهی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجانپور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهدهی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامههای ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگها و ملودیهای اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیتهای دو دههی آخر عمر رضوینیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینهی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد. | رضوینیا در کنار موسیقی به تحصیل جامعهشناسی پرداخت و در همین رشته از دانشگاه تهران لیسانس گرفته است. او پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و سخنگوی واحد موسیقی صدا و سیما انتخاب شد و این سمت او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. در سال ۱۳۶۱ به دعوت ادارهی تئاتر در نمایش ''مروارید'' (به کارگردانی [[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجانپور]]) به ایفای نقشی پرداخت که ضمنش موسیقی آواز این کار نیز به عهدهی او بود. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامههای ''سوگ سیاوش'' (به کارگردانی [[طهمورث، سیاوش|سیاوش طهمورث]]) و نمایش ''من به باغ عرفان'' (روایتی از زندگی [[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)|سهراب سپهری]]، به کارگردانی [[صابری، پری (تهران ۱۳۱۰ - ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ش)|پری صابری]]) شرکت کرد و تمامی آهنگها و ملودیهای اجرا شده در این نمایش را خود ساخت و اجرا کرد. از دیگر فعالیتهای دو دههی آخر عمر رضوینیا، جز تدریس و آموزش تنبک در واحد موسیقی رادیو، باید به فعالیت او در زمینهی ساخت و تولید سازهای ایرانی، به ویژه تنبک، اشاره کرد. | ||
رضوینیا در طول سالهای فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه همنوازان را پایهگذاری کرده است. او همراه گروه تکنوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله | رضوینیا در طول سالهای فعالیتش با ارکستر سنتی شماره 1، ارکستر بزرگ صدا و سیما و ارکستر صبا همکاری داشته و به همراهی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] گروه همنوازان را پایهگذاری کرده است. او همراه گروه تکنوازان ([[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، اسدالله ملک، [[نریمان، منصور (مشهد ۱۳۱۴ش )|منصور نریمان]]، [[توکل، فضل الله|فضلالله توکل]] و [[ملک، جهانگیر (تهران ۱۳۱۱ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|جهانگیر ملک]]) 600 برنامه تولید کردهاند که از این میان 400 برنامه به تنبکنوازی او اختصاص داشته است. ''ساز و نوای 1 و 2 و 3، سماع'' (تکنوازی با عود منصور نریمان)، ''تنها رفتی'' (با پیانوی ملکپور)، ''جان عاشق، چراغی از علی دارم، غزلخوان و یاد فردین'' (با صدای [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|ایرج]]) از آلبومهای منتشرشدهی اوست. | ||
بهروز رضوینیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت. | بهروز رضوینیا به دلیل بیماری سرطان درگذشت. | ||