Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
صدابردار و صداگذار ایرانی فیلم. با دریافت 10 سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس صدای فیلم، رکوردار این رشته در سینمای ایران است. محمدرضا دلپاک علاوه بر فیلمهای سینمایی، تاکنون برای دهها فیلم مستند نیز طراحی صدا و صداگذاری کرده، که علاوه بر کارگردانان صاحبنامی چون [[شیردل، کامران (تهران ۱۳۱۸ش)|کامران شیردل]]، [[طیاب، منوچهر|منوچهر طیاب]] و [[بنی اعتماد، رخشان (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنیاعتماد]]، با جوانان نیز در این زمینه همکاری داشته است. دلپاک صدابرداری را با دو فیلم [[گلهای داوودی (فیلم سینمایی)|''گلهای داوودی'']] (1363) و ''پاییزان'' (1366) (هردو ساختۀ [[صدرعاملی، رسول (اصفهان ۱۳۳۳ش)|رسول صدرعاملی]]) و صداگذاری را از سالهای 1369 و ۱۳۷۰ با فیلمهای ''خونبس'' (ناصر غلامرضایی) و [[دلشدگان (فیلم)|''دلشدگان'']] ([[حاتمی، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]]) آغاز کرده است. وی طی چهاردهه فعالیت در سینمای ایران صدابرداری، طراحی صدا و صداگذاری بسیاری از فیلمهای شاخص این سالها را انجام داده است. آثاری چون ''هیولای درون، [[ای ایران (فیلم سینمایی)|ای ایران]]، [[سگ کشی (فیلم)|سگکشی]]، [[گیلانه]]، [[روز واقعه]]، [[طعم گیلاس]]، [[میکس (فیلم)|میکس]]، یک بوس کوچولو، [[درباره الی|دربارۀ الی]]، [[جدایی نادر از سیمین]] و [[فروشنده (فیلم)|فروشنده]]''. دلپاک عضو انجمن صدابرداران سينمای ايران و نايب ریيس انجمن صدابرداران است. همچنین از فعالیتهای دیگر او به تدریس صدا و سينما در موسسۀ فرهنگی هنری سورۀ تهران و اصفهان، كانون سينماگران جوان و مدرسۀ فیلمسازی هیلاج و کارنامۀ تهران میتوان اشاره کرد. محمدرضا دلپاک دارندۀ نشان درجۀ یک هنری (معادل دکتری) و از سال ۲۰۱۶م عضو آکادمی اسکار است. | صدابردار و صداگذار ایرانی فیلم. با دریافت 10 سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس صدای فیلم، رکوردار این رشته در سینمای ایران است. محمدرضا دلپاک علاوه بر فیلمهای سینمایی، تاکنون برای دهها فیلم مستند نیز طراحی صدا و صداگذاری کرده، که علاوه بر کارگردانان صاحبنامی چون [[شیردل، کامران (تهران ۱۳۱۸ش)|کامران شیردل]]، [[طیاب، منوچهر|منوچهر طیاب]] و [[بنی اعتماد، رخشان (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنیاعتماد]]، با جوانان نیز در این زمینه همکاری داشته است. دلپاک صدابرداری را با دو فیلم [[گلهای داوودی (فیلم سینمایی)|''گلهای داوودی'']] (1363) و ''پاییزان'' (1366) (هردو ساختۀ [[صدرعاملی، رسول (اصفهان ۱۳۳۳ش)|رسول صدرعاملی]]) و صداگذاری را از سالهای 1369 و ۱۳۷۰ با فیلمهای ''خونبس'' (ناصر غلامرضایی) و [[دلشدگان (فیلم)|''دلشدگان'']] ([[حاتمی، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]]) آغاز کرده است. وی طی چهاردهه فعالیت در سینمای ایران صدابرداری، طراحی صدا و صداگذاری بسیاری از فیلمهای شاخص این سالها را انجام داده است. آثاری چون ''هیولای درون، [[ای ایران (فیلم سینمایی)|ای ایران]]، [[سگ کشی (فیلم)|سگکشی]]، [[گیلانه]]، [[روز واقعه]]، [[طعم گیلاس]]، [[میکس (فیلم)|میکس]]، یک بوس کوچولو، [[درباره الی|دربارۀ الی]]، [[جدایی نادر از سیمین]] و [[فروشنده (فیلم)|فروشنده]]''. دلپاک عضو انجمن صدابرداران سينمای ايران و نايب ریيس انجمن صدابرداران است. همچنین از فعالیتهای دیگر او به تدریس صدا و سينما در موسسۀ فرهنگی هنری سورۀ تهران و اصفهان، كانون سينماگران جوان و مدرسۀ فیلمسازی هیلاج و کارنامۀ تهران میتوان اشاره کرد. محمدرضا دلپاک دارندۀ نشان درجۀ یک هنری (معادل دکتری) و از سال ۲۰۱۶م عضو آکادمی اسکار است. | ||
دلپاک فعالیت حرفهای را از سال 1358 به عنوان مسئول امور فنی صدای فیلم ''زنده باد'' (ساختۀ [[سینایی، خسرو (ساری ۱۳۱۹ش)|خسرو سینایی]]) شروع کرد و پس از آن تا اواخر دهۀ 1360 با همین سمت و صدابردار استودیو یا صحنه در تولید فیلمهایی چون ''هیولای درون'' (خسرو سینایی)، ''دادشاه'' (حبیب کاووش)، ''پیک جنگل'' (حسن هدایت)، ''ای ایران'' ([[داریوش مهرجویی]])، ''میرزا کوچکخان و سردار جنگل'' (هردو ساختۀ [[قویدل، امیر|امیر قویدل]])، ''اتوبوس'' ([[یدالله صمدی]])، [[پرده آخر|''پردۀ آخر'']] ([[واروژ | دلپاک فعالیت حرفهای را از سال 1358 به عنوان مسئول امور فنی صدای فیلم ''زنده باد'' (ساختۀ [[سینایی، خسرو (ساری ۱۳۱۹ش)|خسرو سینایی]]) شروع کرد و پس از آن تا اواخر دهۀ 1360 با همین سمت و صدابردار استودیو یا صحنه در تولید فیلمهایی چون ''هیولای درون'' (خسرو سینایی)، ''دادشاه'' (حبیب کاووش)، ''پیک جنگل'' (حسن هدایت)، ''ای ایران'' ([[داریوش مهرجویی]])، ''میرزا کوچکخان و سردار جنگل'' (هردو ساختۀ [[قویدل، امیر|امیر قویدل]])، ''اتوبوس'' ([[یدالله صمدی]])، [[پرده آخر|''پردۀ آخر'']] ([[واروژ کریم مسیحی|واروژ کریممسیحی]])، ''دو نفر و نصفی'' (یدالله صمدی) و... مشارکت کرد و با پایان این دوره (از سالهای 1369 و 1370) به صورت حرفهای و منحصراً به کارهای صداگذاری، ترکیب و طراحی صدا روی آورد. حاصل فعالیت این دورۀ حدوداً سی سالۀ اخیر دریافت جوایز پرشماریست که به برخی از آنها اشاره میکنیم. | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
قهرمان (۱۳۹۹)، خورشید (۱۳۹۸)، صحنههایی از یک جدایی (۱۳۹۸)، جاندار (۱۳۹۷)، مردی بدون سایه (۱۳۹۷)، ملی و راههای نرفتهاش (۱۳۹۶)، آنسوی ابرها (۱۳۹۶)، زیر سقف دودی (۱۳۹۵)، پایان رؤیاها (۱۳۹۵)، لانتوری (۱۳۹۴)، فروشنده (۱۳۹۴)، عصبانی نیستم! (۱۳۹۲)، برلین ۷- (۱۳۹۲)، مثل یک عاشق (۱۳۹۱)، چه خوبه که برگشتی (۱۳۹۱)، آشغالهای دوست داشتنی (۱۳۹۱)، هیس! دخترها فریاد نمیزنند (۱۳۹۱)، بغض (۱۳۹۰)، خرس (۱۳۹۰)، نارنجیپوش (۱۳۹۰)، جدایی نادر از سیمین (۱۳۸۹)، آسمان محبوب (۱۳۸۹)، شیرین (۱۳۸۷)، زمزمه با باد (۱۳۸۸)، دربارهٔ الی (۱۳۸۷)، آواز گنجشکها (۱۳۸۶)، خون بازی (۱۳۸۵)، خدا نزدیک است (۱۳۸۵)، قاعدۀ بازی (۱۳۸۵)، زاگرس (۱۳۸۴)، زمان میایستد (۱۳۸۴)، آفساید (۱۳۸۴)، یک بوس کوچولو (۱۳۸۴)، گیلانه (۱۳۸۳)، بید مجنون (۱۳۸۳)، خواب تلخ (۱۳۸۲)، بهشت جای دیگری است (۱۳۸۱)، رسم عاشقکشی (۱۳۸۱)، شبهای روشن (۱۳۸۱)، روزگار ما (۱۳۸۰)، سفر به فردا (۱۳۸۰)، عزیزم من کوک نیستم (۱۳۸۰)، نامههای باد (۱۳۸۰)، میکس (۱۳۸۰)، آ.ب. ث آفریقا (۱۳۷۹)، باران (۱۳۷۹)، زیر پوست شهر (۱۳۷۹)، باد ما را خواهد برد (۱۳۷۸)، صنم (۱۳۷۸)، یک روز بیشتر (۱۳۷۸)، جنگجوی پیروز (۱۳۷۷)، تولد یک پروانه (۱۳۷۶)، جهانپهلوان تختی (۱۳۷۶)، رنگ خدا (۱۳۷۶)، طعم گیلاس (۱۳۷۶)، بچههای آسمان (۱۳۷۵)، پدر (۱۳۷۴)، غزال (۱۳۷۴)، راز گل شب بو (۱۳۷۲)، دشت ارغوانی (۱۳۷۳)، روز واقعه (۱۳۷۳)، بلندیهای صفر (۱۳۷۲)، بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)، دلشدگان (۱۳۷۰)، خونبس (۱۳۶۹) | قهرمان (۱۳۹۹)، خورشید (۱۳۹۸)، صحنههایی از یک جدایی (۱۳۹۸)، جاندار (۱۳۹۷)، مردی بدون سایه (۱۳۹۷)، ملی و راههای نرفتهاش (۱۳۹۶)، آنسوی ابرها (۱۳۹۶)، زیر سقف دودی (۱۳۹۵)، پایان رؤیاها (۱۳۹۵)، لانتوری (۱۳۹۴)، فروشنده (۱۳۹۴)، عصبانی نیستم! (۱۳۹۲)، برلین ۷- (۱۳۹۲)، مثل یک عاشق (۱۳۹۱)، چه خوبه که برگشتی (۱۳۹۱)، آشغالهای دوست داشتنی (۱۳۹۱)، هیس! دخترها فریاد نمیزنند (۱۳۹۱)، بغض (۱۳۹۰)، خرس (۱۳۹۰)، نارنجیپوش (۱۳۹۰)، جدایی نادر از سیمین (۱۳۸۹)، آسمان محبوب (۱۳۸۹)، شیرین (۱۳۸۷)، زمزمه با باد (۱۳۸۸)، دربارهٔ الی (۱۳۸۷)، آواز گنجشکها (۱۳۸۶)، خون بازی (۱۳۸۵)، خدا نزدیک است (۱۳۸۵)، قاعدۀ بازی (۱۳۸۵)، زاگرس (۱۳۸۴)، زمان میایستد (۱۳۸۴)، آفساید (۱۳۸۴)، یک بوس کوچولو (۱۳۸۴)، گیلانه (۱۳۸۳)، بید مجنون (۱۳۸۳)، خواب تلخ (۱۳۸۲)، بهشت جای دیگری است (۱۳۸۱)، رسم عاشقکشی (۱۳۸۱)، شبهای روشن (۱۳۸۱)، روزگار ما (۱۳۸۰)، سفر به فردا (۱۳۸۰)، عزیزم من کوک نیستم (۱۳۸۰)، نامههای باد (۱۳۸۰)، میکس (۱۳۸۰)، آ.ب. ث آفریقا (۱۳۷۹)، باران (۱۳۷۹)، زیر پوست شهر (۱۳۷۹)، باد ما را خواهد برد (۱۳۷۸)، صنم (۱۳۷۸)، یک روز بیشتر (۱۳۷۸)، جنگجوی پیروز (۱۳۷۷)، تولد یک پروانه (۱۳۷۶)، جهانپهلوان تختی (۱۳۷۶)، رنگ خدا (۱۳۷۶)، طعم گیلاس (۱۳۷۶)، بچههای آسمان (۱۳۷۵)، پدر (۱۳۷۴)، غزال (۱۳۷۴)، راز گل شب بو (۱۳۷۲)، دشت ارغوانی (۱۳۷۳)، روز واقعه (۱۳۷۳)، بلندیهای صفر (۱۳۷۲)، بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)، دلشدگان (۱۳۷۰)، خونبس (۱۳۶۹) | ||
---- | ---- | ||
ویرایش