طهران- تهران (فیلم): تفاوت میان نسخه‌ها

فیلم بلند سینمایی ایرانی در دو اپیزود، محصول سال ۱۳۸7. اپیزود نخست این فیلم را [[مهرجویی، داریوش|داریوش مهرجویی]] به ‌نام «طهران: روزهای آشنایی» و اپیزود دوم را [[مهدی کرم پور|مهدی کرم‌پور]] به‌ نام «تهران: سیم آخر» کارگردانی کرده است. طهران- تهران در [[بیست و هشتمین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر|بیست و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر]] حضور داشته است. ایده‌ی اولیه‌ی این كار از سوی [[داد، سیف الله (خرمشهر ۱۳۳۴ـ ۱۳۸۸ش)|سیف‌الله داد]] مطرح شد و قرار بود فیلمی سه اپیزودی و با حضور سه كارگردان از نسل‌های مختلف در مورد تهران ساخته شود. داریوش مهرجویی، سیف‌الله داد و مهدی كرم‌پور به ترتیب نمایندگان سه نسل قدیمی،‌ میانسال و جوان بوده‌اند. با درگذشت سیف‌الله داد تولید اپیزود میانی منتفی شد و پرونده‌ی ساخت فیلم با همین دو اپیزود بسته شد.       

یك گروه موسیقی، پس از مدت‌ها موفق می‌شوند برای كنسرتشان مجوز اجرا دریافت كنند. در این اپیزود کرم‌پور بی‌توجه به قالب تعیین شده، سراغ دغدغه‌های مورد علاقه خود رفته و به موضوع موسیقی زیرزمینی و پاپ و مسائل و مفاهیم مرتبط با آن مثل اعتراض و طغیان پرداخته است. در این اپیزود شهر تهران حضور ملموسی ندارد و در مركز درام قرار نمی‌گیرد. در واقع محور اساسی فیلم‌نامه شهر نیست. بلكه جوانانی هستند كه هوس مهاجرت به سرشان زده و بهره‌شان از شهر تهران فقط در حد خیابانگردی و كورس گذاشتن در بزرگراه‌هاست.

بازیگران: [[بهرام، پانته آ (تهران ۱۳۴۸ش)|پانته‌آ بهرام]]؛ [[سپاه منصور، فریده (تهران ۱۳۲۶ش)|فریده سپاه‌منصور]]؛ قربان نجفی؛ اكبر مشكاتی؛ كتایون امیرابراهیمی؛ [[نجومی، مهتاج (تهران ۱۳۲۸ش)|مهتاج نجومی]]؛ رحمان حسینی؛ اردشیر كاظمی؛ پرویز نوری

بازیگران: رعنا آزادی‌ور؛ [[طناز طباطبایی]]؛ [[برزو ارجمند]]؛ [[فرهاد قایمیان|فرهاد قائمیان]]؛ [[سروش صحت]]؛ مجید جوزانی؛ رضا یزدانی؛ محمد باغبانی؛ [[حامد بهداد]]

----<br />