توکل، فضل الله: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>نوازندۀ سنتور، نواساز و ترانه‌سرای ایرانی. دانش‌آموختۀ [[هنرستان موسیقی ملی]] (دورۀ شبانه) و تأثیرپذیرفته از نوازندگی [[محجوبی، مرتضی (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۴۴ش)|مرتضی محجوبی]] و [[ورزنده، رضا (۱۳۰۵ش ـ تهران ۱۳۵۵ش)|رضا ورزنده]]، مسلط بر بداهه‌نوازی، و دارای لحنی خاص در نوازندگی است. از ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۷ش با برنامه‌ها و ارکسترهای مختلفی در رادیو و تلویزیون همکاری کرده و اجراهای متعددی در داخل و خارج از کشور، گاه به تنهایی و گاه با گروه‌های مختلف داشته است. هشت سال نیز نزد [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|علی تجویدی]] ویولن نواخته و با الهام از روش ویولن‌نوازی در موسیقی ایرانی، حالت‌هایی از آن را با سنتور اجرا کرده که نوازندگی او با این صداها (تداعی مالش یا گلیسّاندو روی سیم‌های سنتور) شناخته می‌شود. ازجمله آثار اوست: حدود شصت آهنگ‌ـ‌ترانه، با کلام [[ترقی، بیژن (تهران ۱۳۰۸ـ۱۳۸۸ش)|بیژن ترقی]]، [[معینی کرمانشاهی، رحیم (کرمانشاه ۱۳۰۱ش)|معینی کرمانشاهی]]، [[نگهبان، تورج (تهران ۱۳۱۱ـ لوس آنجلس ۱۳۸۷ش)|تورج نگهبان]] و... سروده‌های خودش مانند «روی برگی بنویس عشق» (با صدای [[اکبر گلپایگانی (خواننده)|اکبر گلپایگانی]]).</p>