مجید صالحی (بازیگر): تفاوت میان نسخه‌ها

بازیگر، کارگردان و نویسنده‌ی ایرانی سینما و تلویزیون. پس از اخذ دیپلم ریاضی و فیزیک در مؤسسه‌ی بازیگری رسام هنر و کلاس‌های [[حمید سمندریان]] دوره دیده است. او در سال ۱۳۸۰ مدرک کارشناسی بازیگری و کارگردانی تئاتر را از دانشکده‌ی هنر و معماری تهران اخذ نمود و دوره‌ی کارشناسی ارشد خود را نیز در همین رشته و دانشگاه پشت سر گذاشت. او هم‌اکنون در مؤسسه‌ی فرهنگی- هنری اندیشه‌ی ماهان زیر نظر امیر دژاکام مشغول تدریس است. صالحی فعالیت هنری خود را با بازی در نمایش آنتیگونه (حامد محمدطاهری) آغاز کرد و سپس به تلویزیون رفت و در مجموعه‌های تلویزیونی مختلف و البته اغلب با مضمون طنز بازی کرد. خیلی زود با صداپیشگی شخصیت عروسکی مجید دلبندم (به کارگردانی [[رضا عطاران]]) مشهور شد و این روند با برنامه‌های دیگر ادامه پیدا کرد. شروع فعالیت سینمایی او در سال 1372 با بازی نقشی کوتاه در فیلم چشم شیطان (حسن هدایت) بوده. صالحی در پانزدهمین دوره‌ی جشن حافظ (1394) برای بازی در فیلم استراحت مطلق (عبدالرضا کاهانی) برنده‌ی تندیس بهترین بازیگر مرد شده است. او طی بیش‌تر از 20 سال فعالیت هنری در تئاترها و تله‌تئاترهای متعددی (از جمله آثاری از رحمان سیفی‌آزاد، حامد محمدطاهری، حسین کیانی، حسین حیدری‌پور و نادر برهانی مرند) بازی کرده است.

''سیب خنده'' ([[رضا عطاران]] و شیرین جاهد- 1376)؛ ''مجید دلبندم'' (صداپیشه، رضا عطاران- 1377)؛ ''خانه‌ی پدری'' (فریدون حسن‌پور- 1380)؛ ''[[زیر آسمان شهر]]'' ([[مهران غفوریان]]- 1380)؛ ''[[پلیس جوان (تلویزیون)|پلیس جوان]]'' ([[سیروس مقدم]]- 1380)؛ ''خوش‌رکاب'' (علی شاه‌حاتمی- 1381)؛ ''[[کوچه اقاقیا (تلویزیون)|کوچه‌ی اقاقیا]]'' (رضا عطاران- 1382)؛ ''آشتی‌کنان'' (کارگردان- 1382)؛ ''[[خوش غیرت (تلویزیون)|خوش غیرت]]'' (علی شاه‌حاتمی- 1383)؛ ''[[ترش و شیرین (تلویزیون)|ترش و شیرین]]'' (رضا عطاران- 1385)؛ ''[[سه در چهار (تلویزیون)|سه در چهار]]'' (بازیگر و کارگردان- 1387)؛ ''موج و صخره'' (بازیگر و کارگردان- 1389)؛ ''بیدارباش'' (بازیگر و مشاور کارگردان، احمد کاوری- 1391)؛ ''باغ سرهنگ'' (فلورا سام- 1392)؛ ''ابله'' ([[تبریزی، کمال (تهران ۱۳۳۸ش)|کمال تبریزی]]- 1393)؛ ''[[مدینه (تلویزیون)|مدینه]]'' (سیروس مقدم- 1393)؛ ''آرام می‌گیریم'' (روح‌الله سهرابی- 1395)؛ ''سال‌های دور از خانه'' (کارگردان- 1397).