هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

سال 1378 اوج بحران‌های سیاسی و درگیری‌های جناحی بود که عواقب آن دامان جشنواره و فیلم‌هایش را نیز گرفت. بیشتر فیلم‌های این دوره یا به شکلی مستقیم به این مسائل واکنش نشان دادند؛ مثل ''اعتراض'' ([[کیمیایی، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش - )|مسعود کیمیایی]]) و ''متولد ماه مهر'' ([[درویش، احمدرضا (تهران ۱۳۴۰ش)|احمدرضا درویش]]) و یا در خلال داستان خود مرتب کنایه‌ها و شعارهای سطحی سیاسی و اجتماعی را مطرح می‌کردند که از آن جمله می‌توان به ''بوی کافور عطر یاس'' ([[فرمان آرا، بهمن (اصفهان ۱۳۲۰)|بهمن فرمان‌آرا]])، ''بلوغ'' ([[جعفری جوزانی، مسعود (جوزان ملایر ۱۳۲۷ش)|مسعود جعفری جوزانی]]) و ''مرد بارانی'' ([[داودی، ابوالحسن (نیشابور ۱۳۳۴ش)|ابوالحسن داوودی]]) اشاره کرد که البته در این میان بوی کافور عطر یاس بازگشت شکوهمندی برای فرمان‌آرا پس از بیست سال دوری از وطن به حساب می‌آمد و توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود کند. اما شاخص‌ترین فیلم جشنواره فیلم تراژیک و تلخ ''[[عروس آتش (فیلم)|عروس آتش]]'' ([[سینایی، خسرو|خسرو سینایی]]) بود که نگاهی جدی به مقوله‌ی تعصبات قومی و قبیله‌ای داشت و بازیگری آتیه‌دار به نام [[فرخ نژاد، حمید (اهواز ۱۳۴۸ش)|حمید فرخ‌نژاد]] را به سینمای ایران معرفی کرد. در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل نیز فیلم ''امپراتور و آدمکش'' (چن کایگه) جایزه‌ی بهترین فیلم را تصاحب کرد. در این دوره مرور آثار کنستانتین کوستاگاوراس و فرانچسکو رزی، دو فیلم‌ساز سیاسی مطرح جهان، نیز برگزار شد که خود رزی نیز برای این منظور به ایران آمد.  

دیپلم افتخار برای بهترین کارگردانی: [[میرکریمی، رضا (تهران ۱۳۴۵ش)|سید رضا میرکریمی]] (کودک و سرباز)

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: [[قریبیان، فرامرز (تهران ۱۳۲۰ش)|فرامرز قریبیان]] (مرد بارانی)

دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش اول مرد: [[یاری، حسین (تهران ۱۳۴۶ش)|حسین یاری]] (بلوغ)

سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری: [[کلاری، محمود (تهران ۱۳۳۰ش)|محمود کلاری]] (بوی کافور عطر یاس)