محمد حیدری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
آهنگساز، نوازنده و مدرس ایرانی [[سنتور]]. او که از کودکی به موسیقی علاقهمند شده بود، از ۱۳سالگی دورهی نوازندگی سنتور را نزد [[ابوالحسن صبا]] گذراند و جز ایشان مدتی نیز از تجربیات [[عبدالله دوامی]] و [[محمد ایرانی مجرد]] برای یادگیری ردیفهای موسیقی ایرانی بهره برد. از دیگر اساتید او باید به [[منوچهر جهانبگلو]] اشاره کرد. | آهنگساز، نوازنده و مدرس ایرانی [[سنتور]]. او که از کودکی به موسیقی علاقهمند شده بود، از ۱۳سالگی دورهی نوازندگی سنتور را نزد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] گذراند و جز ایشان مدتی نیز از تجربیات [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)|عبدالله دوامی]] و [[ایرانی مجرد، محمد (تهران ۱۲۵۱ـ۱۳۵۰ش)|محمد ایرانی مجرد]] برای یادگیری ردیفهای موسیقی ایرانی بهره برد. از دیگر اساتید او باید به [[جهانبگلو، منوچهر (۱۳۰۵ـ۱۳۶۹ش)|منوچهر جهانبگلو]] اشاره کرد. | ||
حیدری طی سال ۱۳۳۴ با ارکستر شمارهی یک ادارهی هنرهای زیبا (به رهبری ابوالحسن صبا) همکاری داشته و از ۱۳۳۶ تا زمان انقلاب اسلامی با گروه [[گلپایگانی، خانواده|نصرتالله گلپایگانی]] در همان اداره همکاری کرده است. همچنین وی از سال ۱۳۴۰ به تدریس در [[هنرستان موسیقی ملی]] و کلاسهای شبانهی هنرستان اشتغال داشته و توانسته شاگردان چیرهدستی را به موسیقی ایران معرفی کند. حیدری از همین دوره تا سال ۱۳۵۷ با ارکستر نصرتالله گلپایگانی، برنامههای متعددی را در داخل و خارج کشور اجرا کرد. او سرپرستی «گروه نوازندگان» را نیز عهدهدار بود و همراه با نوازندگان و خوانندگان مختلف، برنامههایی را نیز در رادیو به اجرا درآورد. حیدری پس از انقلاب اسلامی، ابتدا به [[ایتالیا]] و سپس به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] مهاجرت کرد و فعالیت هنریاش را در زمینههای ساخت ترانه، تدریس و نوازندگی سنتور در جنوب کالیفرنیا ادامه داد. از آهنگهای معروف بعد از انقلاب اسلامی محمد حیدری میتوان به ترانههایی که توسط خوانندگانی چون هایده، الهه، معین، [[مهستی]]، مرتضی، شکیلا، امید، [[ستار]] و حمیرا اجرا شدهاند اشاره کرد. از جمله ترانههای ''دل من سنگ صبوره، نامهربونی، دلم گرفته، صبحت بخیر عزیزم، بیا بنویسیم، عزیز دیروز و منتظر به راه'' را میتوان نام برد. | حیدری طی سال ۱۳۳۴ با ارکستر شمارهی یک ادارهی هنرهای زیبا (به رهبری ابوالحسن صبا) همکاری داشته و از ۱۳۳۶ تا زمان انقلاب اسلامی با گروه [[گلپایگانی، خانواده|نصرتالله گلپایگانی]] در همان اداره همکاری کرده است. همچنین وی از سال ۱۳۴۰ به تدریس در [[هنرستان موسیقی ملی]] و کلاسهای شبانهی هنرستان اشتغال داشته و توانسته شاگردان چیرهدستی را به موسیقی ایران معرفی کند. حیدری از همین دوره تا سال ۱۳۵۷ با ارکستر نصرتالله گلپایگانی، برنامههای متعددی را در داخل و خارج کشور اجرا کرد. او سرپرستی «گروه نوازندگان» را نیز عهدهدار بود و همراه با نوازندگان و خوانندگان مختلف، برنامههایی را نیز در رادیو به اجرا درآورد. حیدری پس از انقلاب اسلامی، ابتدا به [[ایتالیا]] و سپس به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] مهاجرت کرد و فعالیت هنریاش را در زمینههای ساخت ترانه، تدریس و نوازندگی سنتور در جنوب کالیفرنیا ادامه داد. از آهنگهای معروف بعد از انقلاب اسلامی محمد حیدری میتوان به ترانههایی که توسط خوانندگانی چون هایده، الهه، معین، [[مهستی]]، مرتضی، شکیلا، امید، [[ستار]] و حمیرا اجرا شدهاند اشاره کرد. از جمله ترانههای ''دل من سنگ صبوره، نامهربونی، دلم گرفته، صبحت بخیر عزیزم، بیا بنویسیم، عزیز دیروز و منتظر به راه'' را میتوان نام برد. | ||