بیژن حکمتی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از دورهی کودکى به نواختن ساز سنتور علاقهمند شد و برای یادگیری این ساز به صورت حرفهای دوره دید. در دوران تحصیلات متوسطه، در اردوى هنرى مسابقات رامسر شرکت کرد و مقام اول کشوری را در نواختن این ساز به دست آورد. پس از مدتی نزد [[ابوالحسن صبا]] به فراگیری ساز ویولن پرداخت. حکمتی در این دوره که با درگذشت صبا به پایان رسید، ردیفهاى یک و دو ویولن را یاد گرفت و بعد از آن نزد [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|على تجویدى]] ادامه داد. او پس از مدتی در ارکستر خانهی جوانان مشغول همکارى با تلویزیون شد و در ارکستر شمارهی 3 این سازمان با [[روح بخش، عزت (۱۲۸۶ـ تهران ۱۳۶۷ش)|روحبخش]] همراهی کرد. "بزم آدینه" و "احساس و اندیشه" از جمله برنامههای تلویزیونی او در این دوره است. | نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از دورهی کودکى به نواختن ساز سنتور علاقهمند شد و برای یادگیری این ساز به صورت حرفهای دوره دید. در دوران تحصیلات متوسطه، در اردوى هنرى مسابقات رامسر شرکت کرد و مقام اول کشوری را در نواختن این ساز به دست آورد. پس از مدتی نزد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] به فراگیری ساز ویولن پرداخت. حکمتی در این دوره که با درگذشت صبا به پایان رسید، ردیفهاى یک و دو ویولن را یاد گرفت و بعد از آن نزد [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|على تجویدى]] ادامه داد. او پس از مدتی در ارکستر خانهی جوانان مشغول همکارى با تلویزیون شد و در ارکستر شمارهی 3 این سازمان با [[روح بخش، عزت (۱۲۸۶ـ تهران ۱۳۶۷ش)|روحبخش]] همراهی کرد. "بزم آدینه" و "احساس و اندیشه" از جمله برنامههای تلویزیونی او در این دوره است. | ||
حکمتی در سال 1345 موفق به دریافت لیسانس نساجى از دانشکدهی پلیتکنیک شده است. در سال 1350 پس از دورهی سربازی و سه سال فعالیتهای صنعتی، وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبا دانشگاه تهران]] شد و در آنجا موسیقی سنتی ایرانی و غرب را نزد اساتیدی چون [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)|نورعلى برومند]]، [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)|داریوش صفوت]]، [[باغچه بان، ثمین (تهران ۱۳۰۴ ـ استانبول ۱۳۸۶ش)|ثمین باغچهبان]] و [[برکشلی، پری (تهران ۱۳۲۴ش )|پری برکشلى]] به صورت علمی یاد گرفت. از جمله استادان بزرگ او میتوان به [[ملیک اصلانیان، امانوئل|ملیک اصلانیان]] (نوازندهی پیانو) نیز اشاره کرد. | حکمتی در سال 1345 موفق به دریافت لیسانس نساجى از دانشکدهی پلیتکنیک شده است. در سال 1350 پس از دورهی سربازی و سه سال فعالیتهای صنعتی، وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبا دانشگاه تهران]] شد و در آنجا موسیقی سنتی ایرانی و غرب را نزد اساتیدی چون [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)|نورعلى برومند]]، [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)|داریوش صفوت]]، [[باغچه بان، ثمین (تهران ۱۳۰۴ ـ استانبول ۱۳۸۶ش)|ثمین باغچهبان]] و [[برکشلی، پری (تهران ۱۳۲۴ش )|پری برکشلى]] به صورت علمی یاد گرفت. از جمله استادان بزرگ او میتوان به [[ملیک اصلانیان، امانوئل|ملیک اصلانیان]] (نوازندهی پیانو) نیز اشاره کرد. | ||