کریم فکور: تفاوت میان نسخه‌ها

<p dir="RTL" style="text-align: justify;">شاعر, ترانه­‌سرا و روزنامه‌نگار ایرانی. شعر و شاعرى را از سال سوم دبیرستان آغاز کرد و از این دوره به کارهاى فرهنگی-هنرى مختلفى چون انتشار مجله، جلسات سخنرانى و شعرخوانی پرداخت. فکور در رشته‌ی حقوق [[دانشگاه تهران]] تحصیل کرده است. او سال­‌ها ریاست اداره‌ی انتشارات و آمار و بررسی‌هاى اقتصادى بانک بازرگانى (تجارت) را بر عهده داشته است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">از سال 1325 همکارى خود را با رادیو آغاز کرد و ضمن همکارى با این سازمان، بنا به دعوت مدیران تئاتر تهران، ترانه‏‌هایى برای اجرا در پیش‌پرده‌‏هاى این تئاترها ساخت. از ترانه‏‌هاى معروف او باید به ''یار بی‌وفا'' (با صداى [[شیبانی، جمشید (تهران ۱۳۰۴ـ لوس آنجلس ۱۳۸۸ش)|جمشید شیبانى]] و آهنگ [[رادمرد، حسن (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۵۷ش)|حسن رادمرد]])، ''مونس دل'' (با صداى [[علی زاهدی|على زاهدى]])، ''خوشه‌‏چین'' ([[غلامحسین_بنان_(انگرود_۱۲۹۰ـ_تهران_۱۳۶۴ش)|غلامحسین بنان]])، ''گلنار'' ([[رفیعی، داریوش (کرمان ۱۳۰۶ـ تهران ۱۳۳۷ش)|داریوش_رفیعی]])، ''شب‏‌هاى تهران'' ([[خاطره_پروانه|پروانه]])، ''ساغر شکسته ''(مرضیه)، ''غوغاى ستارگان ''([[پروین]])، ''گل مریم'' ([[پاشایی، گیتی|گیتی پاشایی]])، ''الهه‌ی ناز ''(بنان) و ''از من بگذر ''([[پوران|پوران]]- [[ایرج (خواننده)|ایرج]]) اشاره کرد. فکور بیشتر از 500 ترانه و سرود برای خوانندگان و آهنگ‌سازان ایرانی ساخته است. او جز ترجمه‌ی مقالات معدود، ترجمه‌ی اشعار برخی فیلم‌های موزیکال (از جمله ''اشک‌ها و لبخندها''- ساخته‌ی رابرت وایز) را نیز انجام داده است. بیشتر ترانه­‌های [[جبلی، قاسم|قاسم_جبلی]] توسط فکور نوشته شده‌اند و او برای خوانندگانی چون کوروس سرهنگ­‌زاده آهنگ نیز ساخته است. کریم فکور در سال 1375 درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">منابع:</p>