پرش به محتوا

شانزدهمین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:




دوره‌ی شانزدهم [[جشنواره فیلم فجر|جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر]]. از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۷۶ به دبیری [[داد، سیف الله (خرمشهر ۱۳۳۴ـ ۱۳۸۸ش)|سیف‌الله داد]]، توسط بنیاد سینمایی فارابی و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار گردید.  
دوره‌ی شانزدهم [[جشنواره فیلم فجر|جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر]]. از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۷۶ش به دبیری [[داد، سیف الله (خرمشهر ۱۳۳۴ـ ۱۳۸۸ش)|سیف‌الله داد]]، توسط بنیاد سینمایی فارابی و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار گردید.  


در این دوره برای نخستین بار بخش مسابقه‌ی بین‌الملل به جشنواره اضافه شد. همچنین پیش شرط نمایش اجباری فیلم‌ها در جشنواره برای کسب اجازه جهت اکران سال بعد برداشته شد و صاحبان فیلم‌ها برای نمایش آثارشان در جشنواره مختار شدند. ضمن این‌که بخشی به عنوان فیلم برگزیده‌ی جشنواره از دیدگاه تماشاگران اضافه شد. این در حالی بود که فیلم‌ها نیز به سمت مضامین اجتماعی ملتهب یا عاشقانه گام برداشتند که از با کیفیت‌ترین آنها می‌توان به ''آژانس شیشه‌ای'' ([[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]])، ''بانوی اردی‌بهشت'' ([[بنی اعتماد، رخشان (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنی‌اعتماد]]) و ''درخت گلابی'' ([[مهرجویی، داریوش|داریوش مهرجویی]]) اشاره کرد. سیمرغ بلورین بهترین کارگردان نصیب ابراهیم حاتمی‌کیا شد و آژانس شیشه‌ای نیز سیمرغ بلورین بهترین فیلم را کسب کرد. البته آژانس شیشه‌ای یک ویژگی منحصر به فرد دیگر هم داشت و برای اولین بار توانست جایزه‌ی بهترین فیلم از نگاه مخاطبان و بهترین فیلم جشنواره را به طور همزمان کسب کند. به علاوه‌ی این‌که فیلم حاتمی‌کیا با دریافت مجموع 9 سیمرغ، تاکنون رکورددار دریافت این جایزه است. در بخش سینمای بین‌الملل سه فیلم ''درخت گلابی''، ''تولد یک پروانه'' ([[راعی، مجتبی (اصفهان ۱۳۳۶ش)|مجتبی راعی]]) و ''بانوی اردی‌بهشت'' موفق به کسب جوایزی شدند، اما سیمرغ بلورین بهترین فیلم به برادران بلژیکی داردن برای فیلم قول رسید. شایان ذکر است که در این دوره از جشنواره از یک عمر فعالیت هنری [[انتظامی، عزت الله|عزت‌الله انتظامی]] تقدیر شد و در بخش بین‌الملل بزرگداشت‌هایی برای [[کوئین، آنتونی|آنتونی کویین]]، [[کیشلوفسکی، کریشتف (۱۹۴۱ـ۱۹۹۶)|کریشتف کیشلوفسکی]]، [[زینه مان، فرد (ریک) (۱۹۰۷ـ ۱۹۹۷)|فرد زینه مان]] و [[موریکونه، انیو (۱۹۲۸)|انیو موریکونه]] ترتیب داده شد. از مهمانان مهم این دوره‌ی جشنواره می‌توان به کریستف زانوسی (از بنیان‌گذاران سینمای موج نوی لهستان) و شیام بنگال (فیلم‌ساز متفاوت هندی) نام برد.
در این دوره برای نخستین بار بخش مسابقه‌ی بین‌الملل به جشنواره اضافه شد. همچنین پیش شرط نمایش اجباری فیلم‌ها در جشنواره برای کسب اجازه جهت اکران سال بعد برداشته شد و صاحبان فیلم‌ها برای نمایش آثارشان در جشنواره مختار شدند. ضمن این‌که بخشی به عنوان فیلم برگزیده‌ی جشنواره از دیدگاه تماشاگران اضافه شد. این در حالی بود که فیلم‌ها نیز به سمت مضامین اجتماعی ملتهب یا عاشقانه گام برداشتند که از با کیفیت‌ترین آنها می‌توان به ''آژانس شیشه‌ای'' ([[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]])، ''بانوی اردی‌بهشت'' ([[بنی اعتماد، رخشان (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنی‌اعتماد]]) و ''درخت گلابی'' ([[مهرجویی، داریوش|داریوش مهرجویی]]) اشاره کرد. سیمرغ بلورین بهترین کارگردان نصیب ابراهیم حاتمی‌کیا شد و آژانس شیشه‌ای نیز سیمرغ بلورین بهترین فیلم را کسب کرد. البته آژانس شیشه‌ای یک ویژگی منحصر به فرد دیگر هم داشت و برای اولین بار توانست جایزه‌ی بهترین فیلم از نگاه مخاطبان و بهترین فیلم جشنواره را به طور همزمان کسب کند. به علاوه‌ی این‌که فیلم حاتمی‌کیا با دریافت مجموع 9 سیمرغ، تاکنون رکورددار دریافت این جایزه است. در بخش سینمای بین‌الملل سه فیلم ''درخت گلابی''، ''تولد یک پروانه'' ([[راعی، مجتبی (اصفهان ۱۳۳۶ش)|مجتبی راعی]]) و ''بانوی اردی‌بهشت'' موفق به کسب جوایزی شدند، اما سیمرغ بلورین بهترین فیلم به برادران بلژیکی داردن برای فیلم قول رسید. شایان ذکر است که در این دوره از جشنواره از یک عمر فعالیت هنری [[انتظامی، عزت الله|عزت‌الله انتظامی]] تقدیر شد و در بخش بین‌الملل بزرگداشت‌هایی برای [[کوئین، آنتونی|آنتونی کویین]]، [[کیشلوفسکی، کریشتف (۱۹۴۱ـ۱۹۹۶)|کریشتف کیشلوفسکی]]، [[زینه مان، فرد (ریک) (۱۹۰۷ـ ۱۹۹۷)|فرد زینه مان]] و [[موریکونه، انیو (۱۹۲۸)|انیو موریکونه]] ترتیب داده شد. از مهمانان مهم این دوره‌ی جشنواره می‌توان به کریستف زانوسی (از بنیان‌گذاران سینمای موج نوی لهستان) و شیام بنگال (فیلم‌ساز متفاوت هندی) نام برد.
خط ۴۵: خط ۴۵:
سیمرغ بلورین بهترین طراح صحنه: امیر اثباتی (بانوی اردی‌بهشت)
سیمرغ بلورین بهترین طراح صحنه: امیر اثباتی (بانوی اردی‌بهشت)


سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی: [[اسکندری، عبدالله (تهران ۱۳۲۴ش)|عبدالله اسکندری]] (ساحره)
سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی: [[اسکندری، عبدالله|عبدالله اسکندری]] (ساحره)


سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس: محمدرضا دلپاک (تولد یک پروانه)
سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس: محمدرضا دلپاک (تولد یک پروانه)
۴۸٬۵۸۱

ویرایش